ประสบการณ์บ้านเก่า อดีตป่าช้าร้าง..ซอยเสนาฯ จ.กรุงเทพ

ถ้าพูดถึงย่านซอยเสนา วังหิน ก็ถือว่าเป็นชุมชนเก่าแก่แห่งนึงในกรุงเทพที่ปัจจุบันมีคนอยู่กันอย่างหนาแน่น ไปไหนมาไหนสะดวก เป็นศูนย์รวมความเจริญแห่งหนึ่งของกรุงเทพเลยก็ว่าได้ แต่ถ้าจะให้ย้อนกลับไปในยุคที่ยังไม่มีการสร้างหมู่บ้านขึ้นมา เขาก็ว่าเป็นที่ดินที่มีเรื่องเล่าอยู่มากมายพอสมควรเลย บางคนว่าที่ดินย่านนี้เมื่อก่อนเคยเป็นที่ดินของพวกอิสลาม บ้างก็ว่าเคยเป็นป่าช้าแขกเก่ามาก่อน..!!

อันนี้แอดมินต้องขอออกตัวเพราะไม่ใช่คนย่านนั้น จึงไม่รู้ข้อเท็จจริงใดๆ..แต่ก็มีเรื่องเล่านึงซึ่งพอจะยืนยันข้อมูลดังกล่าวได้ว่าน่าจะเป็นจริง..ตามที่เก็บเอามาเล่าในวันนี้..บ้านดิฉัน (คนเล่า) อยู่ในซอยเสนาฯ อยู่ตรงวังหินแล้วเลี้ยวขวา ก่อนแยกเสือใหญ่ พ่อแม่ย้ายมาสร้างครอบครัวอยู่ที่นี่ นับถึงวันนี้ก็เกือบ 30 ปีแล้วค่ะ เมื่อตอนเด็กๆพวกผู้ใหญ่ยังเคยพาดิฉันกับพี่ชายไปเที่ยวแดนเนรมิตกันอยู่บ่อยๆ เพราะอยู่ใกล้บ้านมากๆ ช่วงนึงจำได้ว่าเป็นวันหยุดยาว พ่อแม่ก็ชวนดิฉันไปเที่ยวภาคเหนือ แต่ดิฉันปฏิเสธเพราะอยากพักผ่อนอยู่กับบ้านมากกว่า ต้องบอกตรงๆว่าตั้งแต่เกิดมาจนโต ดิฉันแทบจะไม่เคยนอนอยู่บ้านคนเดียวเลยและคืนนั้นน่าจะเป็นคืนแรกมั๊งค่ะ

วันนั้นช่วงเย็นฝนตกหนัก มีฟ้าคะนองน่ากลัว พอช่วงดึกๆขณะนอนดูทีวีบนโซฟาอย่างสบายใจ จู่ๆไฟฟ้าก็ดับวูบลง ในบ้านนั้นมืดสนิท..!! ดิฉันร้องอุทานอย่างลืมตัว พยายามนึกถึงเทียนไขกับไม้ขีดไฟที่คุณแม่เตรียมไว้ ว่ามันอยู่ที่ลิ้นชักตู้เก็บของหรือวางไว้ตรงไหน ไม่นานแสงไฟก็สว่างพรึ่บกลับขึ้นมาตามเดิม..! ถอนใจอย่างโล่งอก ตอนนั้นไม่กลัวอะไรเลยค่ะ เพราะบ้านเรือนติดๆกันทั้งนั้น ประตูรั้วก็แข็งแรง ประตูบ้านแน่นหนา หน้าต่างมีเหล็กดัดทุกบาน หัวขโมยอย่าหวังจะปีนเข้าบ้านเราได้สะดวกๆ..สักพักเสียงหน้าต่างกระแทกปังๆ เล่นเอาสะดุ้งเฮือก..ครั้นหันมองก็เห็นว่ามันเปิดอยู่เป็นปกติ แต่มีเสียงเดิมดังขึ้นอีก …คราวนี้แน่ใจแล้วว่าเสียงนั้นดังมาจากชั้นบนบ้านที่ตอนนี้ไม่มีใครอยู่..!

เอ๊ะ.!! ชักยังไง? เงยหน้าขึ้นมอง…แสงสว่างก็ยังมี แต่คราวนี้ทีวีเจ้ากรรมอยู่ๆก็ดังลั่น จนดิฉันเผ่นพรวดขึ้นมาควานหารีโมตที่วางอยู่ใกล้ๆ ตอนนั้นคิดเองว่าเราอาจพลาดมือไปโดนปุ่มเร่งเสียง โดยไม่รู้ตัวก็เป็นไปได้มั๊ง.. ว่าแล้วก็เอนตัวนอนให้สบายต่อ ดูหนังจากเคเบิล…อ้าว? เสียงทีวีกลับเบาวูบลงเฉยๆจนแทบไม่ได้ยิน แต่กลับมีเสียงอย่างอื่นดังขึ้นมาแทน นั่นคือเสียงประตูปิดเปิด..!! ไม่ถึงกับรุนแรงนัก แต่ก็ดังมาเข้าหูชัดเจน..ขณะดิฉันกำลังงงๆว่ามันเกิดอะไรขึ้น

ทีนี้เกิดมีเสียงคนเดิน…เอาละซี..!! ในบรรยากาศค่ำคืนที่เงียบสงบ เสียงคนเดินจนกระดานพื้นไม้ข้างบนลั่นดังเอี๊ยดอ๊าดๆๆ เสียงมันชัดเจนมากขนาดที่ว่าตัวอยู่ข้างล่าง แต่ยังต้องแหงนหน้ามองตามไป เดี๋ยวดังทางโน้นที ทางนี้ที..เสียงคนเดินด้านบนพอรู้ ว่าเหมือนเขาเดินจากห้องพ่อแม่ แล้วก็ไปห้องเรา..!! จากนั้นเสียงนั้นก็ลากเท้ามาเรื่อยๆจนถึงทางจะลงบันได และราวกับว่ามันกำลังจะลงมาหาเรา…!!

หัวใจตอนนั้นเต้นโครมๆ อ้าปากค้าง ตาเบิกโพลงจ้องมองไปที่บันได..แต่ไร้เงาใดๆ นอกจากได้ยินเสียงถอนใจยืดยาวคล้ายคนที่เหนื่อยหอบ เสียงดังมากจนขนาดที่ว่าอยู่ข้างล่างยังชัดเต็มสองหู…!! เวลานั้นดิฉันไม่กล้าแม้จะอุทาน หรือร้องกรี๊ดขึ้นมา..แล้วบ้านนี้มีอะไรล่ะ ?..เพราะตั้งแต่ปลูกมายังไม่มีใครตายที่นี่ซักคนนี่นา.!!หรือว่า ? ดิฉันขนลุกเกรียวทั้งตัวเมื่อนึกถึงเรื่องเล่าอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ ชาวบ้านเคยลือกันว่า บริเวณที่ดินผืนที่ปลูกบ้านกันอยู่นี้ ในอดีตเคยเป็นป่าช้าเก่า..แถมเป็นป่าช้าแขกที่ผีดุเอามากๆด้วย..!!

เพราะก่อนหน้านี้เพื่อนบ้านในซอยต่างเคยโดนอาถรรพ์ ฟังแล้วมันชวนขนหัวลุกอยู่หลายต่อหลายครั้ง เช่น คนโดนผีเข้าพูดจาไม่ใช่ภาษาไทย..!! ชาวบ้านโดนผีหลอกจนจับไข้หัวโกร๋น..!! บางคนล้มเจ็บปางตายก็มี..!! เรื่องที่นึกได้ คือเรื่องที่อยู่ในโสตประสาทดิฉันตั้งแต่ยังเด็กนับจากจำความได้ หากแต่สิ่งน่ากลัวสยองขวัญเหล่านี้มันไม่เคยเกิดกับตัวเองก็เท่านั้น..แต่ที่เจอวันนี้คงน่าจะใช่..นั่งอกสั่นขวัญแขวนอยู่สักพัก จะเผ่นออกนอกบ้านก็ไม่รู้จะไปที่ไหน ได้แต่นั่งอยู่ตรงโซฟารอดูท่าที พร้อมๆกับพนมมือขึ้นท่องบทสวด ซึ่งก็ไม่รู้หรอกค่ะว่าไอ้สิ่งที่เจออยู่ข้างบนนั้นเขาจะฟังเรารู้เรื่องไหม สุดท้ายก็โชคดีที่เหมือนทุกอย่างจะกลับมาปกติ เสียงหายใจและเสียงเดินจากข้างบนบ้านนั้นเงียบหายไป..

สารภาพว่าตอนนั้นนี่กลัวจนแทบร้องไห้ นึกเจ็บใจตัวเองที่ไม่ไปเที่ยวกับพ่อแม่จะได้ไม่ต้องมานั่งขวัญหนีดีฝ่อคนเดียวที่บ้านอยู่แบบนี้ รอจนรุ่งเช้าก็ทำใจแข็ง เดินขึ้นไปสำรวจชั้นบนบ้านคนเดียว ก็พบว่าทุกอย่างปกติ ไม่มีร่องรอยว่าจะมีโจรหรือผู้ร้ายขึ้นบ้านใดๆเลย แต่ดิฉันก็ไม่แข็งใจอยู่ต่อแล้วค่ะ อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า และรีบบึ่งไปอาศัยบ้านเพื่อนนอนก่อนพ่อแม่จะกลับบ้าน…ไม่อยากหัวใจวายอีกรอบค่ะ และนี่คือประสบการณ์สยองครั้งนึงในชีวิต ที่มันไม่ได้ไปเจอะเจอที่ไหนเลย แต่ดันเป็นบ้านเกิดตัวเองแท้ๆ โดยที่นับจากนั้น ดิฉันก็แทบจะไม่กล้านอนบ้านคนเดียวอีกเลยค่ะ และก็โชคดีที่นับจากคืนนั้นก็ไม่เจอกับเหตุการณ์อะไรน่ากลัวแบบคืนนั้นอีกเลย..จนกระทั่งทุกวันนี้ที่โตจนทำงาน และก็ย้ายออกมาอยู่คอนโดได้พักนึงแล้ว

ปัจจุบันแถวบ้านในซอยเสนาที่เคยอยู่ก็หนาแน่นไปด้วยผู้คน มีร้านค้าและรถเข็นแผงลอยผุดสะพรั่ง เรื่องผีจึงค่อยๆซาไป พร้อมกับคนยุคเก่าที่เคยอยู่ละแวกนั้นได้ล้มตายไปหรือไม่ก็ย้ายไปอยู่ที่อื่นกันซะเป็นส่วนใหญ่..แต่ที่น่าสังเกตอย่างนึง คือว่าร้านขายอาหารขนาดใหญ่ย่านนี้มักจะขาดทุนย่อยยับกันไปหลายรายแล้ว เห็นเขาเชื่อกันว่าเพราะปลูกทับที่กลางป่าช้าเก่าพอดี ผลเลยทำอะไรแล้วไม่เจริญรุ่งเรือง..และนี่คือประสบการณ์หลอนจากคนพื้นที่ ที่แอดมินเก็บเรื่องราวเอามาฝากกัน โดยทั้งนี้คงขึ้นกับความเชื่อส่วนบุคคลกันด้วยน่ะครับ เพราะเรื่องแนวนี้มันพิสูจน์ไม่ได้จริงๆ.!!