ชายปริศนา..ถนนรัตนาธิเบศร์

เรื่องที่จะเล่าให้ฟังวันนี้เป็นประสบการณ์ที่เกิดกับผมเองในราวปี 2540 เห็นจะได้ คือตอนนั้นผมอาศัยอยู่กับแม่ที่หมู่บ้านบัวทอง เพิ่งจะเรียนจบและเข้าทำงานที่สถานที่ราชการแห่งหนึ่งแถวๆรามอินทรา..ซึ่งตอนนั้นจัดเป็นช่วงเวลาที่ผมเที่ยวเก่งมากประกอบกับพ่อแม่เพิ่งจะถอยรถมือสองให้ขับไปทำงานด้วยก็เลยเที่ยวเตร่กลับค่ำแทบทุกวัน เวลาขับรถไปทำงานหรือกลับบ้านก็ต้องใช้ถนนเส้นนี้ตลอด

แต่ก่อนอื่นต้องบอกว่า ถนนเส้นนี้ย้อนไปตอนนั้นนี่มันไม่เจริญแบบนี้น่ะ ไม่มีทางยกระดับ ไม่มีรถไฟฟ้า..เรียกว่าถ้าใครมาจากตรงแยกเกษตรขับผ่านงามวงศ์วานมาได้นี่เรียกว่าเปลี่ยวเลยแหละ แถมสมัยนั้นริมฟุตบาทหรือเกาะกลางถนนก็เป็นเหมือนท่องร่อง ถ้าใครขับตกไปนี่อันตรายมากๆ..ผมกลับเส้นนี้ทุกวัน เห็นอุบัติเหตุก็บ่อย ส่วนใหญ่ชนแล้วสาหัส และมักจะไม่ค่อยรอดด้วยซิครับ

ทีนี้เรื่องมาเกิดในวันนึงที่ผมไปเที่ยวกับแฟนและหลังจากขับรถไปส่งแฟนที่บ้านก็มุ่งตรงมาทางเส้นแคราย-รัตนาธิเบศร์ ซึ่งเวลานั้นน่าจะเกือบห้าทุ่มเห็นจะได้ ..วันนั้นไม่รู้เป็นไงรู้สึกถนนจะว่างผิดปกตินะ ด้วยความที่เราคุ้นเส้นทาง ขับรถไปกลับเส้นนี้ทุกวัน แถมวันนั้นยังรู้สึกง่วงอยากจะรีบกลับไปนอนด้วยก็เลยขับรถมาด้วยความเร็ว จำได้ครับพอข้ามแยกรัตนาธิเบศร์ วิ่งมาได้ไกลพอควรถนนช่วงนั้นข้างทางตรงนั้นเป็นทุ่งนาและมีเหมือนเป็นดงต้นตาลปลูกอยู่ (ซึ่งสมัยนี้คงไม่เป็นแบบนั้นแล้ว)..ขับรถไปก็เปิดไฟสูงเป็นระยะๆ จนมาสังเกตเห็นเหมือนมีอะไรบางสิ่งอยู่ที่ไหล่ทาง..คล้ายๆกับว่ามีคนกำลังนั่งยองๆอยู่..!!

ด้วยความที่ตอนนั้นเราแปลกใจมากกว่าจะกลัว พอขับมาใกล้ๆก็เลยชะลอรถดู..จำติดตาเลยครับเป็นผู้ชายทำท่านั่งอยู่ไหล่ทาง ใส่เสื้อเชิ้ตแขนยาว ผมจำได้ถนัดเลย..แต่ตอนนั้นก็ไม่ได้คิดอะไรเลยขับรถผ่านไป

หลังจากนั้นอีก2-3วัน..ก็มีเหตุให้ผมต้องกลับบ้านตอนดึกอีก มาคราวนี้เวลาก็ใกล้เคียงกับคราวก่อนด้วย เมื่อขับรถมาเส้นรัตนาธิเบศร์ก็เห็นผู้ชายคนนั้นอีก จำได้ชัดเลยครับว่าเขาใส่ชุดเดิมแบบคราวก่อนเป๊ะ..ทีนี้เริ่มกลัวแล้วซิ ตอนนั้นคิดน่ะว่าเดี๋ยวพรุ่งนี้จะลองกลับบ้านเร็วๆและจะแวะดูตรงจุดนี้ดูหน่อยว่ามันมีอะไรไหม ?

วันรุ่งขึ้นผมตั้งใจกลับตั้งแต่เย็นเลย พอขับรถกลับมาถึงจุดที่สงสัยก็เลยจอดรถเพื่อลงไปดู เดินอยู่บริเวณรอบๆอยู่สักพักก็ขนลุกซู่เลยคือเห็นเป็นศาลไม้เล็กๆท่าทางผุๆพังๆตั้งอยู่ เห็นเหมือนมีของไหว้และน้ำเปล่าตกอยู่ข้างๆ..ทีนี้ผมเลยคิดขึ้นมาทันทีว่าผู้ชายที่ผมเห็นเขาสองหนนั้นมันเกี่ยวอะไรกับศาลนี้รึเปล่าน่ะ

หลังจากวันนั้นผ่านไป มีวันนึงเกิดบังเอิญได้คุยกับคุณน้าข้างบ้านที่อยู่หมู่บ้านเดียวกัน ก็เลยเล่าเหตุการณ์ที่เจอให้แกฟัง แกว่าก็เคยมีคนในหมู่บ้านพบเห็นเหมือนผมเช่นกันนะ..!! ยิ่งถ้าใครขับรถกลับบ้านในช่วงเวลานั้น

จริงๆเรื่องเล่าทำนองนี้ครั้งหนึ่งเคยมีดาราคนนึงไปเล่าออกทีวีด้วยน่ะ คือเขาเห็นเป็นลักษณะเดียวกันบริเวณก็ใกล้เคียงกันด้วยบนถนนเส้นเดียวกันนี่แหละครับ…พอฟังเขาเล่าแล้วนี่ขนลุกเลยเพราะช่างใกล้เคียงกับที่เราไปประสบมา..สรุปกับตัวเองว่าที่เจอผู้ชายยามวิกาลคนนั้นมานั่งต้องไม่ใช่คนแน่นอน