ค่ายทหารเฮี้ยน มาหลายวิญญาณ..!! จ.ปัตตานี

“คุณคิดว่าค่ายทหารที่ไหนน่ากลัวที่สุดในประเทศ..ค่ายทหารที่ว่าน่ากลัวต้องเจอกับคนจริง ถึงจะอยู่ได้..!!” ผมเป็นทหารที่ปัตตานีมา 7 ปี ปัจจุบันอายุ 20 กว่า มาอยู่ที่นี่ตั้งแต่ปี 56 ประวัติความสยองขวัญของค่ายที่ผมสังกัดอยู่ก็ถือว่าโหดหินพอสมควร เริ่มจากสร้างทับที่ของกูโบหรือสุสานของพี่น้องชาวไทยมุสลิมเดิม

ตอนผมลงมาอยู่ที่นี่ใหม่ๆตอนนั้นอายุ 19 ปี พึ่งจบนายสิบมาใหม่ๆ ก็นอนกองร้อยก่อน 2 เดือน เพราะต้องเข้าฝึกอบรม หลักสูตรนายสิบใหม่ พอสองเดือนผ่านไป ก็ได้บ้านพักเป็นของตัวเอง ผมเลือกบ้านที่อยู่ท้ายซอยสุดติดกับกำแพงค่าย เพราะอยากอยู่แบบส่วนตัวหน่อย และต้องเรียนปริญญาด้วยจึงต้องการที่เงียบๆไว้อ่านหนังสือ ส่วนเพื่อนคนอื่นเขาก็เลือกบ้านพักที่ใกล้ๆกัน ส่วนผมเลือกบ้านหลังที่อยู่สันโดษห่างไกลความวุ่นวาย

วันแรกที่ขึ้นบ้านพัก รุ่นพี่ก็จัดงานเลี้ยงให้เป็นการต้อนรับน้องๆ ที่ขึ้นบ้านใหม่กัน ไอ้ผมก็ตามประสาวัยรุ่น กินเหล้าเมายา พอตกดึกเริ่มเมาหนัก ซัก ตี 2 -3 งานเลี้ยงก็เลิก ผมก็เดินกลับมาบ้านและก็เข้านอนทันที ไม่มีการจุดธูปหรือขออะไรทั้งนั้นแหละ คืนแรกก็เลยเจอดีก่อนเลยครับ..คือพอผอยหลับไปได้ซักพัก ก็มีผู้หญิงคนนึงมายืนอยู่ปลายเท้า แล้วถามว่าผมเป็นใคร มาทำไรที่นี่..ผมรู้ได้ทันทีว่าไม่ใช่คนผมก็ตอบไปว่า

“ขอมานอนหน่อย มาทำงานที่นี่ มาปกป้องประเทศ..” แล้วผมก็ประนมมือบอกว่าขออยู่ด้วยคนนะ แล้วผู้หญิงตนนั้นก็กรี๊ดดด..ใส่ผม ผมก็ตกใจจนสลบไปเลย..พอตอนเช้ารุ่นพี่ก็มาปลุกให้ไปอาบน้ำทำงาน แต่ผมก็ยังไม่เล่าให้ใครฟังนะ ว่าเมื่อคืนเจออะไรบ้าง..เพราะกลัวโดนล้อ แต่มีรุ่นพี่คนนึง เขาถามว่าเข้านอนบ้านใหม่เป็นไงบ้าง เจอรับน้องรึป่าว ผมก็ตอบทันทีเลยว่าไม่ เพราะเมาหนักมาก หลับไม่รู้เรื่องเลย (ทำฟอร์ม)

วันนั้นก็ทำงานไปตามปกติ จนถึงเย็นเลิกงานมาผมก็ไปทานข้าว ทำภารกิจส่วนตัวจนเรียบร้อยและก็ถึงเวลาเข้านอน  คืนที่สองนี่ค่อนข้างหนักครับ.. คือพอตกดึกผมหลับไปแล้วแต่เหมือนหนังที่กลับมาฉายวนซ้ำ แต่คราวนี้ไม่ได้มาตัวเดียวแถมมีลูกสาวมาด้วย..!! เขาก็ถามคำถามเดิมเลย และยังมาว่า ว่าทำไมผมทำบ้านเขารก ทำไมไม่เก็บของให้เรียบร้อย แล้วก็ลากขาผมจากกลางบ้าน จนถึงประตูหน้าบ้าน..!! ตอนนั้นผมก็ได้แต่ประนมมือบอกว่า “ผมขอโทษๆ” ตื่นเช้าขึ้นมาไปทำงานปกติ ก็เริ่มไม่ไหวละ เลยปรึกษารุ่นพี่ว่า จะทำไงดี รุ่นพี่เขาก็หัวเราะแล้วตอบว่า  “เรื่องปกติของที่นี่ ใครๆ เขาก็เจอกัน เดี๋ยวก็ชินไปเอง”

ผมก็ งง ซิ อะไรว่ะ แบบนี้ก็ได้เหรอ..พอเลิกงานมาปุ๊ป ผมก็จัดแจงซื้อเหล้าขาว ซื้อธูป มาไหว้ขอขมา ขอเข้าอยู่ในบ้าน ก็คิดว่าเซ่นแล้วคงไม่มีไรหรอกมั้ง พอทำภารกิจส่วนตัวเรียบร้อยจึงเตรียมเข้านอน แล้วคืนที่สามนี่..อันนี้เริ่มหนัก..!! ตกดึกแถวบ้านเงียบหมด ไม่ค่อยมีใครอยู่บ้านพัก เพราะคนส่วนใหญ่จะไปทำงานที่อื่นกัน ไม่ค่อยได้อยู่ค่าย แถบนี้ก็จะมีผมแค่คนเดียวที่อยู่

คืนนั้นผู้หญิงคนเดิมมาอีกละ ทีนี้แกมานั่งหวีผมให้ลูกเล่นอยู่ปลายเท้าผมเลย ผมก็นึกในใจว่าอะไรนักหนาว่ะเนี่ย ก็เซ่นไปแล้วไง นึกในใจว่าจะเอาอะไรอีกว่ะ ตอนนั้นผมแขวนพระไว้ทั่วบ้านเลย แต่เขากลับบอกว่า “ที่นี่เป็นบ้านเขา มึงเอาพระไปแขวนไว้ทั่วบ้าน แล้วจะให้กูอยู่ตรงใหนของบ้าน…!!” ผมก็บอกว่าได้..”ถ้างั้นคุณอยู่ชั้นบนไปส่วนผมขออยู่ชั้นล่าง เราทั้งสองไม่ต้องมาเกี่ยวข้องอะไรกันอีก”พอตอนเช้าผมก็เก็บพระที่เอาไว้บนบ้านลงมาไว้ชั้นล่างให้หมด ตามที่พูดกับเขาไป

แต่มาคืนที่สี่ก็โดนอีก…มันเล่นผมอีกละ จะมาลากขาผมอีก แต่มีผู้หญิงคนนึงมาห้ามไว้ เขาใส่ชุดขาวหน้าตาสะสวย เขามาห้ามผีสองตนแม่ลูกนั้นไว้ แล้วบอกว่า “เด็กมันยอมทุกอย่างแล้วจะเอาอะไรอีก”..แล้วสองแม่ลูกนั้นก็หายไปทันที ทีนี้ผมเริ่มจะชินล่ะ ถึงตอนนี้เริ่มไม่กลัวแล้วจะตัวอะไรก็มาเถอะ..พอเข้าวันที่ 5 ผมเกิดนึกถึงปู่ขึ้นมา จึงโทรหาปู่และบอกแกว่า “จะทำไงดี ไม่ได้นอนเลยเจอผีอิสลามกวนทุกวันเลยปู่” ปู่บอกว่า “ให้จุดธูปสามดอก นึกถึงปู่ พระคุณพ่อแม่ ครูบาอาจารย์ เตรียมขัน 5 ให้เรียบร้อย ก่อนนอนสวดมนต์ กำแพงแก้วเจ็ดชั้นตามด้วยคาถาชินบัญชร ถึงมันเก่งแค่ไหนก็อยู่ไม่ได้หรอก”

ปู่ก็ถามถึง ตระกรุดหนังหน้าผากเสือที่ให้มา ว่าอยู่ไหน ผมก็ตอบว่าอยู่นี่ละ และปู่ก็ให้คาถามาบทนึงเอาไว้กำกับตระกรุดให้คุ้มกายเรา ปลัดขิกที่ปู่ให้มาให้คาดเอวไว้ตลอด จะช่วยได้..
พอคืนนั้นก่อนจะเข้านอนผมก็เริ่มทำตามที่ปู่บอก เมื่อเสร็จเรียบร้อยก็นอน คราวนี้มาทั้งครอบครัวเลย มีพ่อ แม่ ลูก ครบเลย..เขามาขอผมว่าให้พวกเขาอยู่ด้วยได้ไหม เขาสัญญาจะไม่ทำอะไรแล้ว..ผมเลยตอบว่าเอางี้ คนละครึ่งทาง งั้นคุณไปอยู่ที่จอมปลวกหลังบ้านและกัน เดี๋ยวจะหมั่นทำบุญอุทิศส่วนกุศลไปให้ เวลาไม่อยู่บ้านก็เฝ้าบ้านให้ด้วย อย่าให้ของหาย (ราวกับพูดกับคน) พอหลังจากนั้นคนกับผีก็อยู่กันด้วยดี ผมเลี้ยงหมาไว้สองตัว หมาของผมชอบเดินไปหลังบ้านตอนกลางคืนแล้วเห่า เชื่อว่าหมามันคงเห็นพวกเขานั่นแหละ..แต่ก็ไม่มีอะไร

ยังมีเรื่องแปลกๆเวลาผมไม่อยู่บ้าน เช่นลาพัก..คนที่ผ่านบ้านผมจะรู้สึกแปลกใจ เพราะเขามักเห็นเงาคนเดินไปเดินมาในบ้านอยู่เสมอๆ ยิ่งหากวันไหนที่เป็นวันสำคัญของอิสลาม จะได้ยินเสียงคนตอกตะปู ลากตู้ลากเตียงตลอด บางทีทำงานมาเหนื่อยๆ จนต้องตะโกนบอกให้เบาๆหน่อย.. ก็มี จะว่าไปแล้วค่ายนี้เหมือนจะมีอาถรรพ์อยู่ทุกๆปี ที่จะต้องมีคนในค่ายตาย..!! ไม่ใช่แก่ตายแต่ตายในบริเวณค่ายด้วยวิธีต่างๆ เช่น ยิงตัวตายมั้ง ที่ผ่านมาน่าจะ 2-3 ศพ และก็มีกำลังพลของหน่วยรบพิเศษในค่ายที่ทำการกระโดดร่มประจำปีพลาดตายแทบทุกปีก็มี..
บางทีถ้าไม่ตายก็ต้องมีเจ็บสาหัส อย่างปีที่แล้วถ้าจำไม่ผิดก็กระโดดแล้วร่มไม่กาง ตายข้างกองร้อยผมเลย..

พลทหารที่กองร้อยก็มักบอกว่าเห็นดวงวิญญาณอยู่เป็นประจำคนที่ตายเขายังไม่ไปไหน พวกวิญญาณยังอยู่นี่เยอะ อย่างปีนี้ ก็กระโดดแล้วร่มไปเกี่ยวกับสายไฟโดนไฟช็อตสาหัส บ้างก็ลื่นล้มในห้องน้ำ หัวฟาดพื้นตาย..หลายคนคงคิดว่าเรื่องที่เกิดน่าจะเป็นอุบัติเหตุ แต่ผมว่าคงไม่ใช่ มันต้องมีอะไรบางอย่างที่ทำให้เกิด เรื่องแบบนี้ต้องมีคนสังเวยทุกปี ปีไหน พีคๆ ก็ 3-4 ศพ และอีกอย่างหากใครชอบทางอาคม ไสยศาสตร์ อยากเลี้ยงผี เลี้ยงกุมาร เลี้ยงควายธนู ที่ค่ายนี้ก็มีคนเล่นแนวนี้อยู่เหมือนกันนะ เจอดีๆมาก็หลายราย

สุดท้ายกองพันผมจึงได้ตั้งศาลที่หน้ากองพัน เพื่อหวังว่าจะช่วยลดเรื่องร้ายๆ พวกนี้ลงได้บ้าง แต่ก็ยังมีพวกพลทหารโดนผีหลอกจนเป็นบ้าก็มี  มันบอกว่าผีหลอกแต่ไม่มีใครเชื่อ มีแต่คนหัวเราะมัน แต่ผมเฉยๆ เพราะไม่รู้จะช่วยยังไง ทุกวันนี้พลทหารคนนั้นก็ปลดประจำการไปละ อาการก็เริ่มดีขึ้นเรื่อยๆ เอาเป็นว่าถ้าใครอยากรู้ว่าค่ายนี้มันเฮี้ยนแค่ใหน ว่างๆ ช่วงดึกๆ ก็ลองมาขับรถที่นี่เล่นดู..คงไม่ต้องบอกพิกัดที่แน่ชัดก็ได้มั๊งเพราะในจังหวัดนี้คงมีไม่กี่ที่..