เกินคาดคิด คุณคิง เรื่องสั้นแต่หลอน!!

เริ่มต้นด้วย มีน้องคนหนึ่ง มาเล่าให้ฟัง น้องคนที่เล่ามาถามผม ว่าพี่คิงเชื่อเรื่องผีใช้โทรศัพท์ไหม แล้วเรื่องก็มีอยู่ว่า พี่สาวที่เป็นลูกพี่ลูกน้องกัน มาเที่ยวที่บ้าน ซึ่งก็จะมาเที่ยวที่บ้านกันเป็นประจำ ไปมาหาสู่กันแล้วก็จะมีกลุ่มเพื่อนๆของพี่สาวคนนี้ ก็จะคอยมาเที่ยวที่บ้านด้วยตลอด จนวันหนึ่งน้องเริ่มสงสัย ว่าทำไมเพื่อนๆในกลุ่มถึงหายไปไหนกันหมด

แล้วก็เริ่มถามพี่สาว พี่สาวก็เลยเริ่มเล่าเกี่ยวกับคนชื่อแจน ซึ่งแจนเป็นคนที่ชอบดูดวงมาก และวันหนึ่งแจนได้ไปเดินตลาด แล้วเจออาแปะคนหนึ่ง ซึ่งดูดวงแม่นมาก คนแถวนั้นยอมรับนับถืออาแปะคนนี้ว่าแม่นมากๆ แต่แจนไม่ชอบ เพราะแม่นเกินไป คือเป็นคนที่ชอบดูดวง แต่ก็ไม่ชอบให้ดูถูกทุกเรื่องแบบแม่นเป๊ะๆ เหมือนคนกลัวที่จะรับความจริงไม่ได้ แต่ที่นี้แจนเดินผ่านอาแปะ แล้วอาแปะชี้หน้าแจน แล้วบอกว่า “ลื้ออะมีเคราะห์นะ อย่าออกบ้านไปไหนใน 7 วันนี้” แจนก็ใจไม่ดี

แล้วเริ่มโทรหาเพื่อนซึ่งเป็นพี่สาวของน้องคนที่เล่าเรื่องนี้ แล้วได้เล่าเรื่องอาแปะให้ฟัง..ซึ่งแจนก็ทำตามที่อาแปะบอกไม่ออกจากบ้าน พอผ่านไป 7 วัน ก็โทรหาเพื่อนอีก โดยแจนจะให้เพื่อน ซึ่งเป็นพี่สาวของน้องคนที่เล่าให้ไปหา แล้วซื้อของกินมาให้ แต่พี่สาวไม่ได้ไป เลยโทรหาเพื่อนอีกคน เพื่อที่จะให้เข้าไปหาแจนและซื้อของกินไปให้ เพราะของกินที่แจนมี มันหมดแล้ว เพราะไม่ได้ออกจากบ้านมาตั้ง 7 วัน จนโทรไปหาคนชื่อเจน แต่ไม่ได้เล่าให้ฟังว่าแจนเกิดเรื่องอะไรขึ้น เพื่อนที่ชื่อเจนก็เลยไปหาแจน แต่เพื่อนไม่ได้ซื้ออะไรมาฝาก เพื่อนเลยบอกว่าจะไปซื้อก๋วยเตี๋ยวที่หน้าปากซอยมาให้

ผ่านไป 5 นาที มีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น แจนก็รับสาย แล้วเสียงปลายสายก็พูดว่า “มึงสะใจแล้วใช่ไหมที่ให้กูมาตายแทนมึง” ซึ่งเป็นเสียงของเจนเพื่อนแจน แจนตกใจมาก พร้อมกับได้ยินเสียงดังมาจากทางปากซอยบ้าน แจนจึงรีบเดินมาดูที่หน้าบ้านแล้วมองไปทางปากซอยเห็นคนยืนมุงดูอะไรอยู่ แจนก็เลยรีบเข้าไปใกล้ๆเพื่อดู ปรากฏว่าภาพที่อยู่ตรงหน้า เป็นเพื่อนของแจน คือเจนได้โดนรถตู้ชนอัดกับตู้โทรศัพท์ แจนกลัวมาก ไม่กล้าให้เพื่อนคนไหนมาหาอีก

แล้วตั้งแต่นั้นมา แจนก็โดนเจน ตามหลอกหลอนตลอด แม้กระทั่งในฝัน จนแจนทนไม่ไหว แจนก็เลยโทรหาพ่อแม่ ขอไปอยู่เมืองนอก ตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้ .. จนล่าสุดน้องคนที่เล่า ได้ไปถามหาความจริงมา ว่าจริงๆแล้วพี่แจนไม่ได้ไปเมืองนอกตั้งแต่แรก แต่พี่แจนผูกคอตาย…….จบ