จุ๊…จุ๊…จุ๊…

เรื่องมีอยู่ว่า เมื่อต้นปีผมได้ทำการย้ายบ้านเพราะว่าได้งานใหม่มา เนื่องจากเป็นงานประจำที่ต้องเข้างานอยู่บ่อยๆ เมื่อเค้าเรียกก็ต้องเข้าบริษัทให้ทัน ผมเลยไปได้บ้านใหม่หลังหนึ่งที่อำเภอลาดหลุมแก้ว จังหวัดปทุมธานี ผมก็ย้ายเข้ามาอยู่กับแฟนสองคนครับ เข้ามาวันแรกก็ช่วยกันจัดแจงข้าวของกันให้อยู่เป็นที่ กว่าจะทำอะไรเสร็จก็ปาเข้าไปทุ่มกว่าแล้วครับ เราเลยออกไปหาอะไรกินกัน

ระหว่างทางออกไปหาอะไรกินเราก็ต้องผ่านวัดๆ หนึ่งก่อนขอไม่บอกชื่อวัดนะครับ ต้องขออธิบายก่อนนะครับว่า บ้านที่เราอยู่กันนี้อยู่ติดคลองแต่มีถนนขั้นอยู่กับคลองนะครับ ข้างวัดนี้ตอนกลางวันก็พอมีร้านขายของอะไรอยู่บ้าง แต่ตอนกลางคืนก็พากันปิดไปหมดแล้ว ทำให้เราต้องไปหาอะไรกินกันตามร้านข้าวข้างถนนครับ เราก็ออกกันมาได้ซักพักหนึ่งเลยที่ว่าการอำเภอมาก็เจอร้านบะหมี่เราก็เลยแวะกินกันครับ หลังจากกินเสร็จเราก็พากันกลับบ้าน

ก่อนที่ผมจะย้ายเข้ามาอยู่ในซอยนี้ ผมได้ยินประวัติคร่าวๆ จากร้านก๋วยเตี๋ยวข้างวัดของซอยนี้อยู่ว่า

มีอยู่วันหนึ่งระหว่างที่รถยนต์คันหนึ่งกำลังขับรถกลับบ้าน เค้าก็สังเกตเห็นรถมอเตอร์ไซค์คันหนึ่งขับตามเค้ามาจากข้างหลังด้วยความเร็วมาก หลังจากนั้นมอเตอร์ไซค์คันนี้ก็เร่งแซงรถของเค้าไปโดยไม่มีท่าทีว่าจะเบรกแต่อย่างใด ทีนี้เค้าก็เห็นว่าทางด้านหน้าของเค้านั้นเป็นโค้งเค้าจึงเบรกเพื่อชะลอความเร็ว แต่มอเตอร์ไซค์คันนั้นก็ขับทะลุโค้งนั้นหายไป ส่วนใหญ่คนที่ขับรถในซอยนี้ตอนกลางคืนจะเจอกันเยอะ

แต่เนื่องจากผมเป็นคนไม่กลัวผี ผมก็เลยไม่ได้สนใจอะไรเพราะว่าผมก็แค่มาอาศัยอยู่แถวนี้เฉยๆ อีกอย่างผมก็ไม่ได้ขับผ่านไปแถวบริเวณที่เค้าเจอกันอยู่แล้วเลยไม่ได้คิดอะไร

อยู่กันไปซักประมาณสามเดือนพ่อของเพื่อนแม่ของผมก็เสียครับ มารู้ว่าเค้าจะทำการจัดงานศพกันที่วัดใกล้ๆ บ้านผมพอดี ผมเลยบอกให้แม่มานอนกับผมก่อนก็ได้เพราะว่าบ้านผมอยู่ใกล้วัดจะได้ไปงานสวดพระอภิธรรมได้สะดวกๆ หลังจากนั้นแม่ก็เก็บข้าวของเดินทางมาอยู่กับผมครับ สลับกับแฟนของผมที่ต้องกลับบ้านไปหาแม่ของเค้าครับ

พอถึงวันสวดวันแรกผมก็พาแม่ไปที่วัด แต่ผมแค่พาแกไปส่งเฉยๆ หลังจากส่งเสร็จผมก็รอแกอยู่แถวบริเวณวัดนั่นแหละครับ เพราะว่าผมรู้สึกว่าผมไม่ถูกกับงานศพ เวลาเข้าร่วมงานศพเหมือนจะเจอเรื่องไม่ดีทุกที ถ้าไม่จำเป็นจริงๆ หรือเป็นงานศพใครที่สนิทจริงๆ ผมจะขอตัวไม่เข้าไปร่วมงานเลย

งานก็ล่วงเลยผ่านไปจนถึงวันที่สามครับ ผมก็ไปส่งแม่ที่งานศพตามปกติ หลังจากนั้นผมก็แยกตัวออกมาจากบริเวณงานศพ และด้วยความที่ไม่มีอะไรทำผมก็เลยโทรไปคุยกับแฟนเล่นๆ ครับระหว่างรอแม่ ผมก็เดินไปคุยไปจนเดินไปถึงใต้ต้นโพธิ์กลางลานวัด เราก็คุยอะไรกันไปเรื่อยเปื่อยหัวเราะคิกคักๆ หลังจากนั้นผมก็ได้ยินเสียง

“จุ๊ๆๆ…!!!” (เสียงเหมือนเอานิ้วชี้มาไว้ที่ปากแล้วทำปากจู๋เวลาผู้ใหญ่ทำกับเด็กเวลาเสียงดังน่ะครับ)

ผมก็สะดุ้งเลยหันซ้ายหันขวานึกว่ามีพระแถววัดนั้นมาดุผมว่าผมคุยเสียงดัง แต่พอหันไปรอบๆ ตัวก็ไม่มีใครครับ บริเวณนั้นมืดไปหมด ผมก็เลยไม่ได้คิดอะไร ไม่ได้คิดไปถึงเรื่องผีอยู่แล้วเพราะเป็นคนไม่กลัวผี ผมก็คุยกับแฟนต่อไปได้ซักพักใหญ่ๆ พอถึงจังหวะหัวเราะคิกคักๆ ก็ได้ยินเสียง “จุ๊ๆๆ!!!” ขึ้นมาอีกรอบหนึ่ง คราวนี้มั่นใจแล้วว่าต้องโดนพระในวัดนี้ดุแน่ๆ เลยรีบหันดูรอบตัว แต่ก็พบกับความว่างเปล่า ไม่มีใครอยู่ในบริเวณที่ผมยืนอยู่เลย

คราวนี้ต่อให้เป็นคนไม่กลัวผีก็มีเริ่มคิดบ้างแล้วล่ะครับ

ทีนี้หลังจากผมหันไปรอบตัวก็ไม่เจอใครก็เหมือนมีอะไรดลใจให้ผมมองขึ้นไปบนต้นไม้ ภาพที่ผมเห็นนั้นทำเอาผมช็อกไปเลยครับ ผมเห็นลักษณะเป็นผู้หญิงใส่ชุดนางรำเต็มยศ มีชฎา มองเห็นได้ชัดเจน ตัวขาวซีดไปทั้งตัว พอสังเกตไปที่หน้าก็เห็นว่าเค้าตาโบ๋มีเลือดไหลออกมาจากตา ปากแดงแล้วก็กำลังทำมือในลักษณะ “จุ๊ๆๆ…!!!” อย่างที่ผมอธิบายไปนั่นแหละครับ มันเหมือนโดนเค้าสะกดให้ต้องมองหน้าเค้าอยู่อย่างนั้น ขนผมนี่ลุกตั้งแต่เท้าขึ้นไปยันหัวเลย เข้าใจเลยว่าที่เค้าบอกว่าเวลาเจอผีแล้วขาแข็งมันเป็นยังไง!

หลังจากนั้นพอผมรวบรวมสติได้ ผมก็รีบวิ่งไปหาแม่ที่ศาลาที่เค้าจัดงานศพกันอยู่เลยครับ แต่ผมก็ไม่ได้เล่าอะไรให้ใครฟังว่าผมเจออะไรมา ผมก็นั่งสงบสติอารมณ์อยู่ได้ซักพัก มาคิดขึ้นได้ว่าก่อนที่เราจะวิ่งมานี้เราก็คุยกับแฟนอยู่นี่หว่า ผมเลยเอาโทรศัพท์ขึ้นมาดูก็เห็นว่าแฟนยังไม่ได้วางสาย ผมก็ฮัลโหลไป แฟนเค้าก็ถามกลับมาว่าหายไปไหนมาตั้งนานเรียกก็ไม่ตอบ

ผมก็เลยเล่าสิ่งที่ผมเจอให้แฟนฟังไป ในขณะที่เล่าผมก็มองกลับไปที่ต้นไม้ต้นนั้นเพราะสามารถมองเห็นได้ สิ่งที่ผมเห็นก็คือ ผมเห็นนางรำคนนั้นกำลังรำอยู่ใต้ต้นไม้ต้นนั้นครับ คอ ตัว แขน ขา ในขณะที่รำบิดเบี้ยวไม่เป็นรูปเป็นร่างเลย เหมือนคนที่ไม่มีกระดูก ค่อยๆ เดินย่างเข้ามาทางผมเรื่อยๆ ผมเลยไม่มองกลับไปที่ต้นไม้ต้นนั้นอีกเลยจนกระทั่งกลับบ้าน

พอเช้ามาผมก็รีบไปใส่บาตรทำสังฆทานให้เค้าอย่างไวเลยครับ พอทำอะไรเสร็จกลับบ้านมาผมนี่ไข้ขึ้นไปสามสี่วันเลย

ในวันแรกหลังจากที่ผมทำอะไรให้เค้าไปจนเสร็จ เค้าก็มาเข้าฝันผมแล้วบอกว่า ‘ขอบคุณนะ ขอโทษที่มาให้เห็นแรงไปหน่อย เรากลัวเธอไม่ทำบุญให้’ ลักษณะที่มาให้เห็นคือเค้าเป็นผู้หญิงที่มีหน้าตาสวยมากเลยครับ สวยแบบหญิงไทยในสมัยก่อน ผิวขาวเนียน ผมดำยาว เธอไม่ได้ใส่ชฎามาแต่ยังใส่ชุดนางรำเหมือนเดิม แล้วเธอก็ค่อยๆ เดินถอยหลังหายไป

หลังจากนั้นผมก็ไม่ได้เจออะไรแปลกๆ ตามมา แต่ต่อมาผมก็ถูกหวยติดกันสองสามงวด

เรื่องราวการเจอผีครั้งแรกของผมก็มีประมาณนี้ครับ ขอบคุณที่อ่านครับ

ขอขอบคุณที่มา: พันทิปดอทคอม