มาได้ยังไง

เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นกับเพื่อนของคุณเป้เมื่อ 4 ปีที่ผ่านมา ที่จ.สุราษฏร์ธานี เพื่อนคุณเป้คนนี้ชื่อว่า ประเสริฐ ประเสริฐนั้นมีอาชีพขายรถมือสอง แต่รถของประเสริฐนั้นเป็นรถกระบะ แต่ไม่ได้ใช้รถมือสอง เป็นรถมือหนึ่ง ประเสริฐซื้อรถคันนี้มาได้ประมาณ 2 ปีแล้วซื้อเงินสด ประเสริฐนั้นเป็นคนที่หวงรถมาก ไม่เคยให้รถใครยืมแต่ก็มีพาเพื่อนไปเที่ยวบ้าง แล้วก็มีครั้งนึง เพื่อนสนิทของประเสริฐก็วานให้ประเสริฐไปช่วยขนของ พอดีจะย้ายบ้านประเสริฐก็ไปไปถึงก็ขนตู้ ขนที่นอน ขนพัดลม ซึ่งของพวกนี้ เพื่อนต้องการจะเอาไปทิ้ง ประเสริฐก็ถามว่าของก็ยังไม่เก่าจะทิ้งทำไม เพื่อนก็บอกทิ้งๆไปเหอะ ย้ายแล้วก็เดี๋ยวจะซื้อใหม่ แต่ด้วยความที่เพื่อนอยู่ในเมืองที่ทิ้งขยะก็หาไม่ได้ ก็เลยต้องพาออกไปทางชานเมือง ไปทิ้งที่ไกลๆ

หลังจากนั้นประเสริฐก็ใช้ชีวิตไปปกติ ไปดูรถบ้าง ไปซื้อรถบ้าง จนผ่านมาได้ซัก 1 เดือนก็มีเรื่องแปลกๆเกิดขึ้นกับประเสริฐ วันนั้นประเสริฐไปทำงาน กลับบ้านมาตอนหัวค่ำ พอขับรถเข้าบ้าน ก็เห็นเมียนั่งอยู่ เมียของประเสริฐชื่อว่า เปิ้ล พอประเสริฐลงจากรถเสร็จ ก็เห็นหน้าตาของเมียไม่ค่อยสู้ดีนัก ประเสริฐก็เดินไปหาเมีย แต่ยังไม่ทันได้พูดอะไร เมียก็บอกว่า ไอเสริฐ มึงมีเมียน้อยหรอ ประเสริฐก็ตอบไปว่า อะไรของเธอ ชั้นไม่เคยยุ่งกับใครเลย จะไปมีใครที่ไหน เมียก็บอกว่า มึงอย่ามาโกหกกูมึงมาดูนี่ แล้วเมียก็กำกระดาษปาใส่ประเสริฐ

ประเสริฐก็หยิบขึ้นมาดู ก็เป็นใบสั่งตรวจจับความเร็ว ที่ส่งไปรษณีย์มา ในใบสั่งก็มีรูปรถของประเสริฐ รูปประเสริฐแต่เห็นไม่ชัด และข้างๆก็มีผู้หญิงนั่งอยู่ข้างๆ พอประเสริฐเห็นก็ถามเมียว่า เปิ้ล นี่อะไรเนี่ย เมียก็บอกว่า จะถามทำไม มึงมีเมียน้อยใช่มั๊ย เดี๋ยวนี้มึงลืมลูกลืมเมียไปกินอะไรข้างนอกหรอ ประเสริฐก็บอกว่า ไม่ใช่ เราไม่เคยยุ่งนะ เมียก็ถามว่า ถ้าไม่เคยยุ่ง แล้วรูปนี้มาได้ไง หลังจากนั้นประเสริฐก็ตามง้อเมียเป็นอาทิตย์ ประเสริฐก็อ้างไปว่า เพื่อนยืมรถไปขับ เมียก็ไม่ค่อยเชื่อ แต่ก็ยอมที่จะเชื่อ แต่ในใจประเสริฐก็รู้ว่าคนขับเป็นตัวเอง แต่ไม่รู้ผู้หญิงมายังไง แล้วก็อยู่กันไปตามปกติ

ผ่านไปอีก 2-3 อาทิตย์ มีอยู่วันนึง เมียก็พูดว่า เสริฐ นี่ชาวบ้านเขาพูดกันทั่วเลยนะว่า มึงอ่ะ พาผู้หญิงมานั่งทับที่กู เห็นพานั่งขับรถไปนู่นไปนี่ตลอด แล้วประเสริฐกับเมียก็ทะเลาะกัน ประเสริฐก็พยายามบอกว่า ไม่มี มีที่ไหนหละ เธอไปเชื่อชาวบ้านได้ไง เธอไม่ได้เห็นกับตาซะหน่อย เมียก็บอกว่ อย่าให้กูจับได้ละกัน ถ้ากูจับได้ กูจะเอาเลือดหัวมึงกับอีเนี่ยทั้งคู่เลย หลังจากเหตุการณ์นั้น ประเสริฐกับเมียก็จะทะเลาะกันอยู่บ่อยๆ ทำให้ประเสริฐนั้นกลับบ้านดึกมั่ง ไม่กลับบ้านมั่ง ประเสริฐก็ไปกินเหล้าบ้านเพื่อนอยู่บ่อยๆ

จนมีอยู่วันนึง ประเสริฐก็ไปกินเหล้าบ้านเพื่อน ประเสริฐก็ไปจอดรถที่ลานหน้าบ้าน เพื่อนก็นั่งกินกันอยู่ 3-4 คน พอกินเหล้าได้ซักพัก มีเพื่อนคนนึงในวงลุกขึ้นไปฉี่ แล้วก็เดินผ่านรถของประเสริฐ แล้วก็เดินกลับมา และบอกว่า เสริฐ มึงพาเด็กมาด้วย ทำไมไม่พาลงมาจากรถวะ ประเสริฐก็บอกว่า กูไม่มีเด็ก กูมาคนเดียว มึงอย่ามาอำกู เพื่อนก็บอกว่า ไม่มีได้ไงวะ กูเห็นอยู่ หน้าตาดีด้วย ประเสริฐก็เถียงขาดใจว่าไม่มี เพื่อนก็บอก ไม่เชื่อมึงก็ลองลุกไปดู

พอประเสริฐไปดู ก็ไม่มีใคร ประเสริฐกลับมาก็บอกว่า เห็นมั๊ยไม่มี มึงอย่ามาอำกู เพื่อนคนนั้นก็เถียงว่า ก็กูเห็นจริงๆ เถียงไปเถียงมา เพื่อนอีกคนนึงที่นั่งอยู่ก็พูดขึ้นมาว่า ถ้ามีเด็กนั่งอยู่ในรถจริง ข้างรถมันอ่ะโล่งนะ แล้วกูอ่ะ นั่งหันหน้าไปทางรถเนี่ย ถ้าเกิดเด็กออกจากรถ กูก็ต้องเห็นเปิดประตูลงมาดิ แต่นี่กูไม่เห็นอ่ะ เพื่อนคนที่บอกว่าเห็นก็หน้าซีดๆ จ๋อยๆ แล้วก็นั่งกินเหล้ากันแล้วก็ผ่านไป ผ่านไปอีกอาทิตย์กว่าๆ หลังจากประเสริฐเลิกงาน ก็แวะเซเว่นใกล้ๆบ้าน เดินไปซื้อของ

พอซื้อของเสร็จกลับมาที่รถ พอสตาร์ทรถ มีรถเก๋งสีแดงขับมาปาดรถของประเสริฐ ซึ่งรถสีแดงคันนั้นเป็นรถของเมีย เมียก็เปิดประตูลงมา ประเสริฐก็เปิดประตูลงไป เมียก็เดินมาเลย แล้วพูดว่า ไอเสริฐ เนี่ยจับได้คาหนังคาเขาเลยนะ ว่ามึงพาผู้หญิงมานั่งอยู่หน้ารถ ประเสริฐก็ตอบกลับไปว่า ผู้หญิงที่ไหน ไม่มี เธอจะบ้าหรอ เมียบอกว่า ไม่มีได้ไง นั่นหนะ นั่งยิ้มให้กูอยู่ แล้วเมียก็เดินตรงไปที่รถของประเสริฐ พอเมียประเสริฐเปิดประตูฝั่งคนขับ เมียก็หน้าซีด ยืนช็อค ยืนปากสั่นเลย เพราะไม่มีใครอยู่ในรถ ประเสริฐก็บอกว่า เห็นมั๊ย ไม่มีใคร เมียก็ยังไม่ตอบ พยายามมองในรถ

จนอารมณ์เมียเย็นลง ก็พากันกลับบ้าน เมียก็บอกกับประเสริฐว่า รถพี่อ่ะมีผีแน่ ประเสริฐก็บอกว่า เธออย่าบ้า รถก็ซื้อมือหนึ่ง ชนก็ไม่เคยชน ไม่เคยพาใครไปโรงพยาบาลด้วยซ้ำ ผีจะมาได้ยังไง แต่เพื่อความสบายใจของเมีย เช้ามาประเสริฐก็พาเมียขับรถคันนี้ไปหาหลวงพ่อให้เจิมรถ รดน้ำมนต์ให้ พอให้หลวงพ่อรถน้ำมนต์ ประเสริฐและเมียก็สบายใจขึ้น จนมีเหตุการณ์นึง ประเสริฐต้องไปดูรถมือสองที่จังหวัดชุมพร ในปั้มน้ำมัน พอไปถึงก็โทรหาคุยกัน แต่ทางเจ้าของรถบอกว่า ติดธุระ ของเลทซัก 2 ชั่วโมง ไว้เจอกัน 6 โมงเย็น ประเสริฐก็บอกว่า ได้ ไม่เป็นไร ประเสริฐก็เปิดกระจกนอนอยู่ในปั้ม พอหลับไปประเสริฐก็ฝัน ฝันว่าตัวเองนั่งอยู่ในรถ แล้วก็มีผู้หญิงคนนึง เดินมาเกาะที่ประตูรถ แล้วบอกว่า พี่ ไปอยู่กับหนูมั๊ย ประเสริฐก็ยิ้มให้ แต่ก็ไม่สนใจ บอกไปว่า น้องจะไปไหนก็ไป พี่ง่วง จนประเสริฐสะดุ้งตื่นตอนถึงเวลานัดดูรถ

พอดูรถเสร็จอะไรเสร็จ ก็ตกลงราคาเรียบร้อยก็นัดกันอีก 2 วัน จะเอาคนมาขับรถคันนี้แล้วก็เอาเงินมาจ่าย จนเวลาซัก 2 ทุ่ม ประเสริฐก็ขับรถกลับจากชุมพรมาสุราษ ประเสริฐก็ขับรถจนมาถึงอำเภออำเภอนึง ประเสริฐก็ขับไปมองกระจกหลังไป และมีอยู่แว๊ปนึงที่ประเสริฐเห็นมือโผล่ขึ้นมาจากเบาะพิงด้านหลัง โผล่มาจากด้านหลังมาจับที่เบาะ ประเสริฐก็ตกใจเลยหันไปดู แต่ก็ไม่มีอะไร ก็ขับต่อไปหาปั้มเพื่อที่จะล้างหน้าล้างตา หากาแฟหาไรกินแล้วก็ขับรถกลับต่อ จนใกล้จะถึงสุราษละ อีกประมาณ 10 กิโล ตรงนั้นมันเปลี่ยวๆหน่อย ประเสริฐก็รู้สึกหนักไหล่ทั้ง 2 ข้าง รู้สึกได้ว่าเป็นมือคนแน่ๆ มาจับไหล่ทั้ง 2 ข้าง ประเสริฐตกใจมา แต่ก็พยายามตั้งสติ ไม่มอง ขับรถไป

แต่ประเสริฐก็รู้สึกอีกว่า มีเส้นผมมาถูกที่หู มีกลิ่นเหม็นคาว ตอนนั้นประเสริฐก็กลัวสุดชีวิต จะหันไปดูก็ไม่กล้า จะจอดรถก็ไม่กล้าจอดเพราะมันเปลี่ยว ประเสริฐก็กลั้นใจขับ ขับด้วยความกลัว และก็ยังได้กลิ่นเหม็นคาว ผมก็ยังปลิวถูๆหูไปเรื่อยๆ จนประเสริฐขับไปจนเห็นปั้มข้างหน้า ประเสริฐก็รีบขับรถเข้าไปในปั้ม พอเลี้ยวเข้าไปในปั้ม มือที่จับที่ไหล่ ผมที่ถูกหู ก็หายไป ประเสริฐก็ขับไปตรงตู้จ่ายน้ำมันเลย แล้วก็เปิดประตูรถลงมา แล้วบอกกับเด็กปั้มว่า น้อง ช่วยพี่หน่อย แล้วก็ยื่นโทรศัพท์ให้ และบอกว่า น้องกดเบอร์หาคนชื่อ เปิ้ล โทรบอกให้มารับพี่ที ตอนนั้นกางเกงของประเสริฐเปียกไปหมดแล้ว มือสั่นปากสั่น ไม่สามารถที่จะกดโทรศัพท์โทรได้

เด็กปั้มก็โทรบอกให้ เสร็จแล้ว ประเสริฐก็บอกเด็กปั้มช่วยขับรถพี่ไปไว้ที่ริมๆให้หน่อย เดี๋ยวพี่ให้เงิน เด็กปั้มก็ขับไปจอด ประเสริฐก็ไม่มองรถเลย ประเสริฐไปนั่งตรงข้างๆหัวจ่าย หยิบเงินให้เด็กปั้มไปพันนึง แล้วก็นั่งรอเมียอยู่แบบนั้น ประมาณครึ่งชั่วโมงเมียก็มา แล้วก็เล่าเรื่องให้เมียฟัง เมียก็บอกว่า งั้นกลับบ้านก่อน รถทิ้งไว้เนี่ยแหละ ตอนเช้าค่อยให้เด็กที่เต๊นท์มาเอา ประเสริฐกับเมียก็กลับบ้านไป ตอนเช้าเด็กที่เต๊นท์ก็ไปเอารถกลับมาที่เต๊นท์ แล้วก็ติดป้ายขาย รถคันนี้ติดป้ายขายได้ไม่นาน ประมาณอาทิตย์นึงมีคนมาดูชอบมาก รถใหม่ และราคาถูกมา เพราะประเสริฐซื้อมา 9 แสน แต่ขายเพียง 5 แสน แล้วเขาก็ซื้อรถไป

แต่ซื้อไปได้เพียง 5 วัน เมียคนที่ซื้อรถไปมาหา แล้วบอกว่า ผัวเขาอ่ะรถคว่ำ ผัวเขาบอกว่า รถคันนี้มีผี ตอนนี้รถอยู่ที่อู่กำลังซ่อม จะเอามาขายคืน ประเสริฐบอกว่า ถ้าจะขาย ผมซื้อ แต่ผมซื้อแค่ 3 แสน พี่จะขายป่ะ เขาก็บอกว่าได้ ถ้าซ่อมเสร็จเดี๋ยวเอารถมาส่งให้ โดยที่เมียของคนที่ขับรถคว่ำเล่าให้ฟังว่า ผัวเขาขับรถไป ขับไม่เร็ว กำลังขับอยู่ หันไปเบาะข้างๆเห็นผู้หญิงนั่งเลือดโชคหน้า เลยตกใจหักรถลงข้างทางเลย พอรถซ่อมเสร็จ เขาก็เอารถมาให้ที่เต๊นท์ แต่ประเสริฐก็ให้เอารถไปจอดที่มุมสุดของบ้าน จอดทิ้งอยู่แบบนั้น แต่ก็ไม่ได้ติดป้ายขาย ถ้าขายไป เดี๋ยวก็เอามาคืน

ประเสริฐก็จอดรถทิ้งไว้อยู่แบบนั้น ไม่รู้ที่มาที่ไป ว่าวิญญาณตอนนั้นมาจากไหน รถคันนี้ก็จอดทิ้งไว้ที่บ้านได้ประมาณ 4 เดือน จู่ๆมีตำรวจมาประมาณ 6-7 คน มาเชิญตัวประเสริฐไปโรงพัก แล้วก็เอารถคันนั้นไปด้วย พอไปถึงโรงพัก ตำรวจก็ตั้งข้อหาว่า ร่วมกันฆ่าผู้อื่นโดยเจตนา เรื่องของเรื่องก็คือว่า ตอนที่ประเสริฐไปขนของให้เพื่อนเพื่อที่จะเอาไปทิ้ง ในตู้เสื้อผ้าใบนั้น มีศพอยู่ข้างใน คือเพื่อนฆ่าเด็กคาราโอเกะ ยัดใส่ในตู้ แล้วก็หลอกให้ประเสริฐขนไปทิ้ง ทีนี้ตำรวจก็ไปเจอศพ สืบไปสืบมาเพื่อนของประเสริฐก็โดนจับแล้ว สอบสวนไป ก็ไปดูกล้องก็เห็นว่า ประเสริฐร่วมขนศพไปทิ้ง ทำลายศพ เลยตั้งข้อหาร่วมฆ่าเลย เพราะเพื่อนประเสริฐก็ซักทอดมาหาประเสริฐว่า ประเสริฐก็มีส่วนร่วม

แต่ด้วยความที่ประเสริฐไม่รู้เรื่อง เลยประกันตัวออกมาสู้คดี ในศาลชั้นต้น เพื่อนของประเสริฐถูกตัดสินประหารชีวิต แต่เพื่อนประเสริฐรับสารภาพ ก็เลยลดโทษเหลือจำคุกตลอดชีวิต ส่วนประเสริฐนั้นยกฟ้อง เพราะไม่รู้เรื่อง โดนหลอก ไม่มีความผิดก็เลยยกฟ้องไป ส่วนรถคันนั้น ประเสริฐไม่อยากเก็บไว้ และก็ไม่รู้จะทำยังไงกับรถ ก็เลยเอารถไปถวายวัดเพื่อให้เอาไปใช้งาน