เที่ยวบินสุดท้าย TG 311

ผมเป็นคนนึงที่เคยฟังเรื่องผีมาไม่น้อยเลยทีเดียว ( เพราะชอบฟังรายการ The Shock ,, The Ghost ) และมีเรื่องนึงที่ผมจำได้ดี เลยอยากจะหยิบมาเล่าให้เพื่อนๆ ได้ฟังกัน หลายคนอาจเคยได้ยินกันมาบ้างแล้ว เรื่องมันมีอยู่ว่า..

ในเวลาเที่ยงวันของวันที่ 31 กรกฎาคม 2535 ( นานมาแล้ววว )
เครื่องบินของการบินไทย เที่ยวบิน กรุงเทพ – กาฎมัณฑุ TG 311 เครื่องบินแอร์บัส A310 รหัส HS-TID
ได้เตรียมลดระดับลงสู่ท่าอากาศยานนานาชาติตรีภูวัน กรุงกาฎมัณฑุ ประเทศเนปาล
ท่ามกลางสภาพอากาศอันเลวร้ายจากลมมรสุมที่พัดกระหน่ำ…

 

เที่ยวบินนี้เป็นเที่ยวบินที่มีแต่ขาไป แต่ไม่มีขากลับ… เนื่องจากเครื่องบินประสบอุบัติเหตุ…บินชนภูเขา ชีวิตของผู้โดยสารและลูกเรือทั้งลำทั้งหมด 113 ชีวิตต้องดับสูญ เป็นลูกเรือ 14 คน และผู้โดยสาร 99 คน หลังจากเหตุการณ์ทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ไฟล์ทต่อมาก็มาลงตามปกติ พร้อมลูกเรือ ก่อนบอร์ด ผู้โดยสารและ ลูกเรือทุกคนก็มาสวดมนต์กัน ขออุทิศส่วนบุญส่วนกุศลให้ผู้เสียชีวิตได้ไปสู่สุคติ ขณะเตรียมบอร์ด ลูกเรือคนนึง เห็นแอร์ใส่ชุดไทยขาดรุ่งริ่ง ยืนอยู่ด้านนอก ตรงงวง ( ทางเชื่อมระหว่างอาคารผู้โดยสารกับเครื่องบิน ) พอหันกลับไปอีกที ก็ไม่เห็นแล้ว

 

เลยคิดว่าตัวเองตาฝาด แต่ก็รู้สึกกลัวๆ อยู่ เลยให้ เพอเซอร์ ( หัวหน้าลูกเรือ ) มาช่วยยืนบอร์ด พอบอร์ดเสร็จ ก็ส่งเอกสารอะไรเรียบร้อย เพอเซอร์กับแอร์กำลังช่วยกันปิดประตู ก็เห็นลูกเรือกลุ่มนั้นที่เสียชีวิตกำลังวิ่งมาที่ประตูเครื่องแบบร้องขออยากไปด้วย ด้วยความกลัว ทั้งสองคนก็รีบปิดประตูเครื่อง และมองลอดออกไป เห็นลูกเรือยืนร้องไห้กันอยู่ สภาพแต่ละคนดูไม่ได้เลย ( น่าสงสารมาก )

เพอเซอร์เลยยกมือไหว้ ขอขมา สวดขอให้วิญญาณ กลับบ้านด้วยกัน แล้วไปสู่สุคติ ” เพอเซอร์เขาบอกว่า ดูเขาอยากกลับบ้านกัน เลยเชิญกลับบ้าน ” จากนั้นพอสวดเสร็จก็ไม่เห็นอะไร และรวบรวมสติเปิดประตูเครื่องทิ้งไว้สักพัก และเครื่องก็บินกลับประเทศไทย ทั้งสองคนที่เห็นก็คุยกันว่าอย่าบอกเรื่องนี้ให้ลูกเรือท่านอื่นหรือผู้โดยสาร เดี๋ยวจะทำให้กลัวกันไปหมด ขณะเสิร์ฟอาหารให้ผู้โดยสาร มีผู้โดยสารทักขึ้นมาว่า ” ทำไมวันนี้ลูกเรือเยอะจังเลย บริการดีมาก แอร์ที่ใส่ชุดเขียวสวยจัง ฝากชมด้วย ”

 

แต่วันนั้นไม่มีใครใส่ชุดเขียวเลย เพราะทุกคนไว้อาลัยกันหมด จะไม่มีใครใส่สีสดกันเลย เลยทำให้ลูกเรือทุกคนกลัวกันใหญ่ แต่ก็ไม่ได้บอกให้ผู้โดยสารรู้ พอถึงกรุงเทพฯ หน้าเกท ก็มีพระ มีขบวนคน และญาติ มารออัญเชิญวิญญาณ กันมากมาย

 

หลังจากเครื่องจอดเรียบร้อย กัปตันบอกว่า ตอนเข้าเกทแล้ว ได้ยินเสียง มากระซิบข้างหูว่า “ ขอบคุณมากครับกัปตัน ” ( ฟังแล้วขนลุกแทนกัปตันเลย )

 

และทุกคนก็ถึงที่หมายโดนสวัสดิภาพ เรื่องก็มีอยู่ประมาณนี้….

 

ถึงเรื่องจะผ่านมา 20 กว่าปีแล้ว เรื่องนี้ก็ยังสร้างความกลัวแหละความหลอน ให้กับลูกเรือที่ได้ฟังอยู่ ก็เป็นได้…
Cr.https://pantip.com/topic/34816301