ใครมานอนด้วย ?

เราชื่อแพร เราเพิ่งย้ายมาอยู่ที่บ้านยายกับแม่ เราเป็นนักศึกษาส่วนแม่เราทำงานบริษัททั่วไป บ้านยายเป็นครอบครัวใหญ่ เป็นตึกมี 3 ชั้น ด้านล่างทำกิจการที่บ้าน มีห้องครัว ชั้นสองเป็น ห้องต่าง ๆ ส่วนเราขึ้นไปอยู่ชั้นสาม ข้างบนชั้นสามพอเดินขึ้นไป ห้องแรงที่เจอเลยคือ ห้องเรา ถัดมาจะเป็นห้องโถงโล่ง ๆ ที่เอาไว้เก็บของ ห้องอยู่ถัดไปคือห้องพี่ชาย ลูกของลุง ที่อยู่ด้วย ชั้นนั้นจึงมีแค่เรา แม่ และพี่ชาย แม่เราชอบฟังบทสวดมนต์บ่อยมาก ฟังแทบทุกวัน บางทีก็ฟังจนหลับ บางทีก็พากันสวดมนต์อุทิศส่วนกุศลให้กับสัมพเวสีที่อยู่แถวนี้ บ่อยเข้า ๆ จนมันมีเหตุการณ์แปลก ๆ

เหตุการณ์แรกเลยคือ เรารู้สึกเหมือนมีคนจ้องมองเราอยู่บ่อย ๆ ในห้อง บางครั้งเราก็ปวดหัวเวลาได้ยินเสียงสวดมนต์ บางทีหมาเราก็เห่าโดยไม่มีสาเหตุ จนช่วงหลัง ๆ เราบอกให้แม่เลิกเปิดบทสวดได้แล้ว เรารู้สึกแปลก ๆ จริง ๆ เราเป็นคนค่อนข้างมีเซ็นส์แรงพอสมควร และ รับรู้เกี่ยวกับสิ่งลี้ลับได้บ่อยครั้ง

จนวันนั้นเป็นวันหยุดของเราเราก็นอนอยู่ในห้อง ส่วนแม่ต้องไปทำงาน ช่วงนั้นประมาณ 6 โมงกว่า ๆ แม่เราก็ออกไปทำงาน เหลือเราอยู่ในห้องคนเดียว ปกติเวลาที่แม่ไม่อยู่หรือออกไปทำงานเนี๊ยเราจะชอบนอนขวางเตียง นอนเล่นไปมาสักพักเราก็เผลอหลับไป นอนได้สักแป๊ปเราก็ได้ยินเสียงคนบิดลูกบิดประตู แล้วเปิดประตูเข้ามายืนอยู่ตรงบริเวณปลายเตียง เราปรือตาขึ้นเล็กน้อย ก็เห็นเป็นเหมือนคนอยู่ในห้องแต่มองไม่ถนัด เราจึงถามไปว่าแม่หรอ พร้อมกับเขยิบตัวให้นอนด้วย แล้วก็มีเสียงพูดขึ้นว่า ไม่เป็นไรหรอกนอนต่อเถอะ เราก็ไม่ได้พูดอะไรพร้อมกับนอนหันหลังให้ สักพักเราก็รู้สึกว่าเตียงมันยุบลงเหมือนมีคนมานอนข้าง ๆ ตอนนั้นก็ไม่ได้กลัวอะไรนะเพราะคิดว่าแม่ สักพักเราก็คิดในใจว่าทำไมแม่ไปทำงานกลับมาเร็วจังวะ แล้วเราก็หันไปอีกฝั่งที่คิดว่าแม่นอนว่าจะถามแม่ว่าทำไมกลับมาเร็ว พอหันไปปุ๊บเท่านั้นแหละ ที่นอนว่างเปล่า แต่มีเหมือนรอยยับคนนอน แต่ไม่มีคน ในใจคือแบบอีสัดเอาแล้ว แล้วใครมานอนด้วยว่ะ เลยลงไปหาแม่เพื่อความแน่ใจแม่อาจจะลงไปข้างล่าง เราเจอยายเลยถามว่า ยาย ๆ แม่ไปไหนอะ ยายบอกว่า แม่มึงก็ออกไปทำงานสิไปตั้งนานแล้วไม่รู้เรื่องเลยรึไง เท่านั้นแหละชัดเลย ใครมานอนกับกูวะ เราไม่สามารถขึ้นไปไอยู่ในห้องคนเดียวได้อีก เลยออกไปหาเพื่อน และรอจนกว่าแม่จะกลับมาแทน

พอเจอแม่เราเล่าให้แม่ฟังเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้น แม่บอกว่า จริง ๆ แม่เองก็ได้ยินเสียงแปลก ๆ อยู่เหมือนกัน แม่คิดว่าสัมพเวสีที่อยู่แถวนี้คงมารับบุญที่เราฟังบทสวดหรือแผ่เมตตาให้เค้าจนทำให้เรารู้สึกได้ ช่วงนี้เรากับแม่จึงเปลี่ยนเป็นวิธีทำบุญทำทานกันแทน ไม่เอาแบบเดิมแล้วกลัวมีคนมาฟังด้วย และทุกอย่างก็ดีขึ้นทุกวันนี้เราก็ไม่ได้ยินอะไรแปลก ๆ แล้วแหละค่ะ