บ้านเก่าข้างวัด…ช่วยหนูด้วยค่ะพี่

เรื่องนี้เป็นเรื่องของชมพู่เองคะ เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นมาหลายปีแล้ว แต่มันเป็นเรื่องที่ชมพูเจอมากับตัวแล้วและจำได้ไม่เคยลืม วันนั้นชมพู่กับเพื่อนนัดกันไปท้าผี พิสูจน์ผีกันที่วัดเก่าของจังหวัด ตอนนั้นเป็นช่วงวัยรุ่นคึกคะนอง ไม่รู้จริงๆ ว่ามันไม่ควรทำ ชมพู่ไปกับเพื่อนหลายคนก็ไม่กลัวอะไรเลย เราไปที่วัดกันประมาณ เกือบๆ เที่ยงคืน เพราะคิดว่ามันต้องสนุกแน่ๆ ชมพู่ก็ไม่เคยเชื่อเรื่องผีเลยสักนิด

เมื่อพวกเราไปถึงวัด บรรยากาศวัดเก่าคือเงียบมาก มีลมพัดกับต้นไม้แรงพอสมควร ไม่มีคนอยู่เลยสักคน มีแต่พวกเรา ตอนนั้นพวกเราก็เดินสำรวจด้านหน้าวัด อากาศเย็นพอสมควร มีเพื่อนคนหนึ่งพูดออกมาว่าใครเจอผีก่อนชนะ พวกมึงกล้าไหม ตอนนั้นพวกเราทุกคนกล้ามาก มีแต่คนอยากเจอ ชมพู่ก็เหมือนกัน พวกเราเดินเข้าไปเจอบ้านเก่าๆ ที่อยู่ข้างกำแพงวัดแถมจะติดกันเลย ไม่แน่ใจว่าเป็นบ้านพักของพระรึเปล่า แต่มันเก่ามาก และมีศาลเก่าพังๆ อยู่หน้าบ้าน เราเลยตัดสินใจเข้าไปในบ้านนี่แหละ

ก้าวแรกที่เข้าไป เสียงไม้ดังเอี๊ยดด ๆ เหมือนไม้บ้านกำลังจะหักและผุมาก มันทำให้พวกเรายิ่งรู้สึกตื่นเต้นและสนุก ที่บ้านดูเหมือนจะไม่มีคนอยู่จริง ๆ พวกเราเอาไฟฉายขึ้นมาเปิดส่องไปในบ้าน อยู่ดีดีเพื่อนมาท้าเราว่า มึงกล้าพูดไหมว่า อยากเจอโว้ย ด้วยความที่ตอนนั้นคนเยอะ เราไม่กลัวอะไรเลย ชมพู่บอกว่ากล้า และตะโกนเสียงดังมากในบ้าน ออกไปว่า “อยากเจอโว้ยยย” ทันใดนั้น เหมือนมีสิ่งของตกลงมาดัง ปั้ง !!! เหมือนเป็นกรอบรูปอะไรสักอย่าง พวกเราวิ่งไปดู หยิบขึ้นมาก็เจอเหมือนรูปผู้หญิงที่น่าจะเคยเป็นเจ้าของบ้านเก่า แต่รูปมันเก่ามากจนมองไม่เห็นหน้าเลยด้วยซ้ำ เพื่อนพูดมาว่า มึงตะโกนเสียงดังเกินจนมันสั่นและตกลงมาไง พวกเราก็ขำกันใหญ่

ชมพู่เกิดปวดฉี่ขึ้นมา เลยบอกเพื่อนว่า ปวดฉี่ว่ะ เพื่อนบอกว่านี่มันบ้านก็ต้องมีห้องน้ำสิว่ะ เราก็เลยบอกเพื่อนว่าไปเป็นเพื่อนหน่อย แต่ไม่มีใครไปเป็นเพื่อนเลย เพราะเพื่อนกำลังสนุกกับการสำรวจบ้านหลังนี้ ชมพู่เดินเข้าไปในสุดของบ้านเจอห้องน้ำ แต่ห้องน้ำในบ้านนี่ประตูเป็นไม้ และไม้ก็หักจนมีช่องว่างข้างใต้ และข้างบนก็ไม่ได้ปิดถึงเพดาน เอาแค่พ้นหัวเท่านั้น ชมพู่ปวดฉี่มากจึงรีบเข้าไป ห้องน้ำเก่ามากแต่ยังสามารถใช้ได้เป็นโถ่แบบนั่งยอง ๆ ชมพู่ทำธุระเสร็จ เกิดเปิดประตูไม่ได้ ก็ร้องให้คนช่วย แต่เหมือนไม่มีใครอยู่แถวนั้น ชมพูตะโกนไปจนเหนื่อย เพื่อนก็เหมือนไม่ได้ยินสักคน สักพักได้ยินเสียงคนใส่รองเท้าส้นสูงเดินเข้ามา นึกในใจหรือเป็นเจ้าของบ้าน เขายังอยู่บ้าน เพราะเพื่อนชมพู่ไม่มีใครใส่รองเท้าสนสูงแน่นอน ชมพู่ก็ร้องบอก พี่คะช่วยหนูด้วยค่ะ หนูเปิดประตูไม่ได้ ผู้หญิงคนนั้นเดินมาหยุดอยู่หน้าห้องน้ำ เธอใส่รองเท้าส้นสูงปี๊ดสีดำ แล้วเธอก็ค่อยๆ หันมาทางห้องน้ำของชมพู่ เพราะปลายเท้าชี้มาเค้ามาที่ห้องน้ำ ชมพูก็บอกอีก พี่คะ ช่วยหนูด้วยค่ะ หนูเปิดประตูไม่ได้ แต่เงียบไม่มีเสียงตอบรับ ปลายรองเท้าก็ยังหันเข้ามาทางชมพู่อยู่ ชมพู่เอะใจค่อยๆ เงยหน้าขึ้น เห็นช่วงหัวของผู้หญิงผมยาวหน้าซีด หันไปทางด้านซ้ายมือของเธอ เหมือนกำลังมองเพื่อน ๆ ของชมพู่อยู่

ชมพู่ตกใจมาก จนตะโกนออกมาสุดเสียงดังมาก จนหมดสติไปเลย ตื่นมาอีกทีก็เห็นเพื่อน ๆ ลุมเรากันใหญ่ ถามว่ามึงเป็นอะไรไหม ๆ แต่ตอนนั้นชมพู่น่าจะตื่นมาที่บ้านเพื่อนแล้ว ชมพู่ยังพูดอะไรไม่ออก สติไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเลย เราบอกว่าเราเจอผู้หญิงใส่ส้นสูงเดินอยู่ในบ้าน เพื่อนทุกคนบอกว่าไม่มี บ้านนั้นไม่มีคนอยู่เลยมึง พวกกูเดินสำรวจบ้านกัน จนมึงร้องดังมากนั้นแหละ เลยรีบเข้าไปหา ก็เห็นว่ามึงนอนหมดสติแล้วในห้องน้ำ เลยรีบพากลับบ้านมา

และนี่คือ 1 เหตุการณ์หลอนที่สุดในชีวิตของชมพู่เลย นับตั้งแต่วันนั้นชมพู่ก็เชื่อเรื่องผีเลย เพราะเจอมากับตัว ก็เลยอยากจะมาบอกเพื่อน ๆ ทุกคนด้วยนะคะว่า ไม่เชื่อ อย่าลบหลู่ อย่าไปลองดีเลยคะ มันไม่ได้มีอะไรดีกับตัวเราเลย…