เพื่อนก็หลอกได้

เรื่องนี้เกิดขึ้นที่จังหวัดนครสรรค์เมื่อ 15 ปีที่แล้ว เมื่อสมัยที่คุณชลยังเป็นวัยรุ่น ก็ได้ไปใช้ชีวิตอยู่ที่จังหวัดนครสวรรค์ ในกลุ่มก็มีประมาณ 20 คน เป็นกลุ่มที่สนิทกันมาก และรักกันมาก แล้วเหตุการณ์วันนั้นก็คือ คุณชลและเพื่อนก็นัดกันไปเที่ยวอีกหมู่บ้านนึงซึ่งมีดนตรี ขับรถมอไซด์ไปเป็นกลุ่มๆ ก็เที่ยวปกติ แล้วก็ไปเจอกับอริเก่าที่เคยมีเรื่องกัน

แต่ตอนนี้ไปอยู่ที่หมู่บ้านของคู่อริ กลุ่มของคุณชลก็เลยจะรวมตัวกันแล้วก็จะกลับ ช่วงที่ขับรถกลับ ก็มีเพื่อนคนนึงชื่อว่า โอ๋โอ๋เนี่ยเป็นคนขี้เล่น เขาชอบเอาขาตั้งลากกับพื้นเพื่อให้มีประกายไฟบนถนน คุณชลก็เห็นเป็นแสงไฟอยู่ข้างหน้า เหมือนเป็นเหล็กขูดถนน แล้วอยู่ๆแสงก็หายไป แล้วก็มีน้องคนนึงที่ขับตีคู่ไปกับรถของโอ๋ ขับกลับมาบอกคุณชลว่า พี่โอ๋รถล้มคุณชลก็รีบไปดู จอดรถลงไปดู ตรงนั้นเป็นทุ่งนา บริเวณรอบๆก็มืดหมด ไม่มีไฟข้างทาง มองไปในทุ่งนาก็ไม่เห็น ก็พยายามหากันอยู่พักนึง ก็เจอน้องผู้หญิงที่ซ้อนท้ายโอ๋มาด้วย น้องเขาสลบ แต่ยังไม่เห็นโอ๋ พอมองออกไปประมาณ 10 เมตรก็เห็นโอ๋ ตอนนั้นโอ๋ยังหายใจอยู่ ก็เลยอุ้มโอ๋เพื่อที่จะไปส่งโรงพยาบาล ก็อุ้มโอ๋มาซ้อนตรงกลาง แล้วให้เพื่อนผู้ชายอีกคนนึงขับ และคุณชลก็นั่งปิดท้าย สภาพโอ๋ตอนนั้น ตัวอ่อนไปหมด ขาห้อยๆ ก็เลยเอาขาพาดไว้ที่แฮนด์ แล้วให้โอ๋เอนตัวนอนเพื่อให้เพื่อนได้พัก

ระหว่างทางโอ๋ก็เงยหน้ามามองหน้าคุณชลและพูดว่า ชล กูไม่ไหวแล้วหวะ คุณชลก็บอกว่า เห้ย จะถึงโรงพยาบาลแล้ว สู้ๆหน่อย แต่เฮือกสุดท้ายของโอ๋ โอ๋บอกว่าไม่ไหวจริงๆ แล้วก็เป็นลมหายใจสุดท้ายของโอ๋ แต่ตอนนั้นคุณชลก็ยังคงคิดว่าเพื่อนไม่เป็นไร ซึ่งจริงๆโอ๋นั้นขาดใจไปแล้ว พอถึงโรงพยาบาล เจ้าหน้าที่ก็มารับไป เจ้าหน้าที่ก็บอกว่าเพื่อนหนะขาดใจมาแล้ว เขาทำอะไรไม่ได้แล้ว และก็เอาโอ๋ไปไว้ในห้องดับจิต ตอนนั้นคุณชลรู้สึกแย่มากว่าทำไมหมอถึงไม่ช่วยโอ๋ ในโรงพยาบาลประจำอำเภอสมัยก่อน ห้องดับจิตก็จะเป็นห้องแล้วก็มีประตูลูกกรง ซึ่งคุณชลมองเข้าไปก็เห็นศพเพื่อน ผ่านไปได้ซักพักก็เริ่มทำใจได้แล้วก็โทรไปบอกที่บ้านของโอ๋ ว่าโอ๋เกิดอุบัติเหตุตอนนี้อยู่โรงพยาบาล

หลังจากรับศพไปบำเพ็ญกุศลที่วัด ก็มีเหตุการณ์ตามมาอีกมากมาย ในคืนแรก ก็ตั้งศพไว้ที่วัดตามปกติ ตามต่างจังหวัดก็จะมีการเล่นการพนันเพื่ออยู่เป็นเพื่อนศพ หลังๆมาก็เริ่มเล่นหลายวง แล้วจำนวนไพ่ไม่พอ แม่ของโอ๋ก็บอกกับคุณชลว่าไปเอาไพ่ที่บ้านมาให้แม่หน่อย อยู่ในห้องโอ๋ ตอนนั้นคุณชลก็ไม่ได้กลัวเพื่อนอยู่แล้ว คุณชลก็ขับรถมอไซด์ไปกับน้องผู้ชายอีกคนนึง ไขกุญแจเข้าไปในบ้าน ในใจคุณชลตอนนั้นก็คิดว่า ถ้าอยู่บ้านก็มาบอก มาทัก ให้รู้หน่อย แต่ไม่เจอที่บ้านพอหยิบตลับไพ่มาถึงวัด ก็เห็นคนในศาลาอะไรกันอยู่ พอแหวกเข้าไปดู ก็เห็นน้องผู้หญิงคนนึงชื่อว่า หมวย ถูกโอ๋เข้าสิง ซึ่งปกติหมวยจะเรียกคุณชลว่า พี่ชล พี่โอ๋ แต่อยู่ๆหมวยก็มองหน้าคุณชลและพูดว่า ไอ้ชล เอาน้ำให้กูกินหน่อยดิ คุณชลก็คิดว่ามันจริงหรือเปล่า เลยพูดกลับไปว่า หมวย เอาดีๆ แต่หมวยก็ยังคงเรียก ไอ้ เหมือนเดิม คุณชลก็เลยเอาน้ำขวดยื่นให้ เสียยงก็เปลี่ยนจากเสียงผู้หญิงเป็นเสียงแข็งๆ พอให้น้ำไปหมวยก็ยกน้ำขึ้นดื่ม พอกินเสร็จก็บอกว่า กูอยากถ่ายรูปกับเพื่อนๆ ตอนนั้นก็คิดว่าน้องแกล้งหรืออำหรือเปล่า

คุณชลก็บอกกับหมวยไปว่า ถ้าไม่ใช่โอ๋ พี่เตะนะ หมวยก็บอกว่า กูเอง กูอยากถ่ายรูปกับเพื่อนๆ กูอยากถ่ายรูปกับมึง กูอยากถ่ายรูปกับพ่อแม่ ตอนนั้นก็วุ่นวายอยู่เหมือนกัน หลังจากที่ขอถ่ายรูป คุณชลก็ถามหมวยอีกครั้งว่าใช่จริงป่าว หมวยก็ตอบมาว่า เออ กูเอง ขอถ่ายรูปได้มั๊ย ขอถ่ายรูปกับเพื่อนๆ มันได้เวลากูแล้ว เขามารับกูแล้ว แต่ทุกคนก็ไปยืนถ่ายรูปด้วยสีหน้าที่เศร้า บางคนก็ร้องไห้น้ำตาคลอ แต่หมวยนั้นยิ้มและทำท่าชู 2 นิ้ว ซึ่งเป็นท่าประจำของโอ๋เลย พอถ่ายรูปเสร็จหมวยก็ยิ้มๆแล้วก็นิ่งไป ก็คิดว่าโอ๋คงไปแล้ว พอหมวยได้สติขึ้นมาหมวยก็ไม่รู้เรื่องราวอะไรเลย แต่ได้ยินว่าคุยกัน แต่ไม่รู้ว่าคุยกับใคร ขยับหรือควบคุมตนเองไม่ได้

พอมาถึงวันที่ 2 ช่วงสายๆ กลุ่มที่เคยมีเรื่องกันเมื่อคืนนั้น มาขอไหว้ศพ พวกกลุ่มคุณชลก็ยังโกรธที่เมื่อคืนยังไล่เรา ทำให้เพื่อนรถล้ม ก็วุ่นวายกันอยู่พักนึงในวัด เขาก็บอกว่าจะมาขอโทษ มาขอขมา เพราะเมื่อคืนนี้ไอ้โอ๋มันมาเล่นงานกูแล้วหลังจากที่ให้เขาไปไหว้ศพ เขาก็ออกมาเล่าให้ฟังว่า โอ๋ไปเรียกคนที่มีเรื่องกัน คนนี้ชื่อว่า บาส โอ๋ก็ยืนอยู่ที่หน้าบ้านของบาส แล้วก็เรียก ไอบาสๆ แล้วพอบาสเปิดประตูระเบียงชั้น 2 ออกมาดู ก็เห็นโอ๋มายืนชี้หน้าบาส พอตกกลางคืนของคืนที่ 2 คุณชลก็นั่งอยู่ใต้ต้นหูกวางข้างศาลาศพ ตอนนั้นทุกคนก็ไม่มีอารมณ์จะกิน แต่คุณชลนั้นอยากกิน อยากเมา ก็ซื้อเบียร์มานั่งดื่ม พอเรียกใครก็ไม่มีใครกิน คุณชลก็เลยไปเคาะที่โรงศพและพูดว่า โอ๋ มึงกินกับกูได้มั๊ย แล้วคุณชลก็กลับมานั่งที่เดิมแล้วอยู่ๆ ลูกหูกวางก็ตกลงมา ตุบตับๆ เพื่อนก็บอกว่า มึงจะไปเรียกทำไม คุณชลก็บอกว่า ก็มึงไม่กินกับกูอ่ะ ในคืนนี้ก็ไม่มีเหตุการณ์อะไรต่อ

พอวันที่ 3 แม่ของโอ๋ก็มาเล่าให้ฟังว่า โอ๋กลับมาอาบน้ำที่บ้าน จนมาถึงวันที่จะเผา โอ๋ก็มาเข้าน้องหมวยคนเดิม รอบนี้มาร้องไห้ บอกว่า ต้องไปจริงๆแล้ว เขามารับแล้ว ถามก็ไม่พูดอะไร เอาแต่ร้องไห้ แล้วประโยคสุดท้ายที่เขาพูดคือ ขอนะ อย่าถอดนาฬิกา G-Shock ของเขา ให้ใส่ไปในโรงเลย พอตอนเปิดโรงศพก่อนที่จะเผา ศพของโอ๋นั้นเหมือนนอนยิ้ม แล้วก็ไม่ได้ถอดนาฬิกาตามที่โอ๋ขอ หลังจากนั้นโอ๋ก็ไม่ได้มาให้ใครเห็นอีกเลย