ทางสายเก่า เส้นสุขุมวิท ชลบุรี

เรื่องนี้เกิดจะประสบการณ์ตรง เกิดขึ้นจริง และขอให้เกิดขึ้นครั้งเดียวในชีวิตนี้…เรื่องนี้เกิดจากผมและแฟนเป็นคู่รักที่ชอบขี่มอเตอร์ไซค์ท่องเที่ยวไปตามต่างจังหวัด ไปมาแล้วหลายที่ หลายจังหวัด ไกลสุดก็นู่นภูทับเบิก สะพานมอญและแล้ววันนั้นผมกับไปได้มีโอกาศไปเที่ยวที่ชลบุรี คืออยากไปพัทยา ไม่ใกล้ไม่ไกลมาก ไปนอนซักคืนกำลังดี ผมและแฟนพักกันอยู่แถวๆถนนสุขุมวิทและวันนั้นขาไปก็เดินทางแต่เช้าไปเส้นบางนาตราด ขี่ไปอย่างราบรื่นจนถึงจุดหมาย เข้าที่พักและขี่รถเล่นกันอย่างสนุกสนาน ตามประสาคู่รัก จนวันรุ่งขึ้นขากลับ เรื่องราวทั้งหมดมันอยู่ที่ขากลับครับ

ผมและแฟนออกจากพัทยาวิ่งเส้นสุขุมวิทเลาะหาดมาเรื่อยๆหาดแล้วหาดเล่า จนมาถึงบางนาตราดอีกครั้ง ช่วงเวลานั้นประมาณหกโมง ฝนได้ตกลงมาอย่างหนักผมจึงหาที่หลบฝน แต่หาเท่าไหร่ก็หาไม่เจอจนเลี้ยวเข้าไปในซอยแห่งหนึ่ง เหมือนซอยครับแต่จริงๆก็คือทางสายเก่านั่นเอง จนไปเจอที่พักรถริมทาง ก็ได้โอกาสจอดรถหลบฝนเช็ดเนื้อเช็ดตัวกันอยู่พักใหญ่ ฝนตกนานมากครับ ฝนเริ่มซาจบเวลาเกือบ สองทุ่ม มองไปรอบตัวมืดมากไม่มีแม้กระทั่งไฟทาง แฟนผมดู Google Map บอกว่าตรงไปทางนี้ก็กลับบ้านได้นะ เพราะผมเข้าถนนเส้นนี้มาลึกพอสมควร ผมออกรถและเดินทางกลับ โดนใช้เส้นทางสายเก่าเส้นนี้ ขี่ไปอย่างปกติ รถสวนไปมา ไม่มีเลยซักคัน ใจเริ่มกลัว กลัวคนนะครับตอนนั้น ไม่ได้คิดถึงเรื่องลี้ลับอะไรเลย ระหว่างทางนั้นด้านขวาเป็นลำคลองครับ ส่วนด้านซ้ายเป็นบ้านคนสลับกับป่าไม้

ขับมาได้ประมาณสองกิโล ผมเห็นบางสิ่ง (สาธุขอให้ตาฝาดเถอะ) สิ่งที่ผมเห็นคือ ข้างหน้าผมมีเสาไฟฟ้าต้นหนึ่งมีไฟทางติดอยู่และไปทางนั้นส่องลงมายังพื้นดิน ใต้แสงไฟนั้นมีเด็กทารกนอนคว่ำอยู่ข้างถนน แต่ส่วนหน้าหันมามองที่รถผม มองตามเป็นหันหน้าตามระหว่างที่รถผมวิ่งผ่านไป ผมถามแฟนเห็นมั้ยๆ แฟนบอกใช่มั้ยๆ งานเข้าละครับ (ผมคุยกับแฟนผ่าน บลูทูธ ติดหมวก) ผมบอกแฟนไม่ใช่หรอกมันมืดตาเราคงฝาด รถผ่านไปผ่านมาก็ไม่มีเลยครับ จากขี่ปกติก็เร่งความเร็วมากขึ้น 120+ ขี่ได้ไม่ถึง 5 นาทีครับ แฟนกรี๊ด เสียงกรี๊ดนั้นดังลั่นหมวกผม ผมตกใจมาก แฟนบอกมันตามมาแล้วๆ โอ้ยขนลุกครับ เหมือนมีอะไรบางอย่างวิ่งแซงรถผมไปด้านซ้ายอยู่ในโพลงหญ้า ดังซวบๆๆๆๆๆๆๆ เร็วๆ รถผมไฟหน้าจะส่องไปข้างหน้าประมาณ 1-2 เมตร เด็กเจ้ากรรมมาคลานอย่างรวดเร็วอยู่ข้างหน้ารถผมด้านซ้ายโดยที่ไฟหน้าผมส่องไปพอดี ผมพยายามจะขี่แซง แต่ก็แซงไม่พ้นซักที เด็กคนนั้นยังคลานอยู่ข้างหน้ารถผม ช่วงเวลานั้นผมเห็นป้ายพอดีเขียนว่าไปบางพลีเลี้ยวขวา ตัดสินในออกขวาอย่างรวดเร็วเลยครับ ไม่รู้คิดถูกคิดผิด

ช่วงที่เลี้ยวแฟนผมยกขาขั้นมาพาดขาผมข้างหน้าเลยแล้วตะโกน ไป๊ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ อย่านะ ผมไม่ทราบว่าเกิดอะไรขึ้น (มาถามแฟนทีหลัง แฟนเล่าว่าตอนผมเลี้ยวเด็กคนนั้นกระโดดกลับมาจะมาเกาะขาแฟนครับ)  ผมเลี้ยวเข้ามาแย่ครับถนนไม่ดี ทำความเร็วไม่ได้ แต่โชคเข้าข้างครับ มีกะบะเลี้ยวออกมาจากทางแยกจะไปทางที่ผมจะไปพอดีครับ ผมรีบบึ่งไปหาพี่เค้าและขี่ตามท้ายพี่เค้าไปได้ซัดพัก ซัดพักจริงๆ เพราะทางไม่ดีขี่ได้เต็มที่ 50-60 ไฟผมสาดไปที่ท้ายกะบะพี่เค้า เห็นเด็กทางรกคนนั้นยืนเกาะกะบะหลังอยู่ครับ โอ้ยยยยยยยยยยย ใจจะขาดแล้ว ขี่แซงไปอย่างเร็ว กระแทกกันหลังหักเลยครับ แฟนผมตะโกนขึ้นมา จอดๆๆๆๆๆ ผมถามมีอะไรแฟนบอกจอด ไม่ไหวแล้ว ผมจอดครับ แฟนลงรถไป (ผมคิดว่าเธอคงโมโหสุดๆแล้ว) ตะโกน ออกมาเซ่!!!!!!!! จะอะไรกันนักหนา ไม่ไหวแล้วนะ มามาเซ่!!!!!!!! ผมนี่ใจหล่นไปถึงตาตุ่มแล้ว บอกแฟนขึ้นรถไฟเถอะ แฟนก็ไม่ยอมขึ้น จนกะบะคันนั้นขับมา ถามมีอะไรหรอน้อง มาทำอะไรมืดๆ เลยเล่าเรื่องทั้งหมดให้พี่เค้าฟังแกบอกสั้นๆครับ ไปเถอะ ปกติ แถวนี้มันเป็นแบบนี้แหละ มีทุกรูปแบบ ห๊ะ!!!!!!!!!!! มีทุกรูปแบบ แล้วทำไมผมต้องมาเจอเด็กเวรนี่ด้วย

สรุปสุดท้าย พี่เค้าไปส่งครับ เอารถผมขึ้นกะบะเลย แล้วนั่งเก๋งหน้าไปกับแก แกไปส่งแถวเมกกะครับ โอ้ย โล่ง ให้ค่าเสียเวลาแกไป แกไม่ยอมเอาด้วย ใจดีมากครับ และแล้วก็ขี่กลับบ้านอย่างปกติครับ นอนไม่หลับเลยครับกลัวตามมา แต่ก็ผ่านพ้นไปด้วยดี น้ำตาจะไหลครับ ระหว่างพิมพ์ยังขนลุกไปทั้งตัวเลยครับ
ขอบคุณที่อ่านนะครับ