เมิงกลัวกุด้วยหรอ!!…ถ้ากลัว แล้วเมื่อคืนมึงกล้ามานอนได้ยังไง

เรื่องนี้เป็นประสบการณ์ของผมกับน้องผู้ชายที่สนิทคนหนึ่งชื่อว่า แจ็ค เรื่องเกิดขึ้นเมื่อสามปีที่ผ่านมาครับ ผมกับแจ็คมีเพื่อนที่สนิท รู้จักกันหลายคน หนึ่งในนั้นมี ไอ้นัท กับ ไอ้สำราญ ซึ่งมาหาแล้วก็บอกว่า วันอาทิตย์ช่วยไปย้ายห้องหน่อยนะ ให้ชวนไอ้แจ็คไปด้วย เพราะคืนวันเสาร์ให้ไปปาร์ตี้ที่ห้องมันก่อน ตอนสายๆของวันอาทิตย์ค่อยขนของ หลังจากนัดแนะกันเป็นอย่างดี ผมกับไอ้แจ็คเลยไป หามันตอนเลิกงาน อาบน้ำแต่งตัวไปที่ตึกของไอ้นัท เคยไปกินดื่มแค่ที่โต๊ะหน้าตึกเท่านั้น รู้แค่ว่าห้องมันอยู่ชั้นห้าชั้นบนสุด พอมาถึงข้างล่างตึกประมาณสี่ทุ่ม เจอป้อมยามหน้าตึก ลุงยามเลยถามว่ามาหาใครหรอหนุ่ม? ผมตอบว่ามาหาไอ้นัทครับลุง แกยิ้มๆแล้วตอบ อือ! แล้วบอกว่าอยู่ชั้นห้าบนสุด แต่ห้องอยู่ริมสุดฝั่งทางนั่นนะ

พวกผมเลยจะเดินขึ้นทางบันไดริมฝั่งนี้เลย ลุงยามบอกว่าเดินไปขึ้นบันไดกลางหรือฝั่งโน้นก็ได้นะ ผมหันมาถามแกว่ามีอะไรครับลุง แกบอกไม่มีอะไรหรอก อยากขึ้นตรงนี้ก็ได้ ผมเดินขึ้นไปพร้อมกับไอ้แจ็ค พอไปถึงชั้นห้า พบว่ามีผู้หญิงคนหนึ่ง ใส่ชุดนอนสีขาว ยืน หันหน้าออกไปทางระเบียงข้างนอก ซึ่งถ้าดูจากรูปร่างผิวพรรณ แม้จะเป็นด้านหลัง แต่ดูแล้วน่าจะเป็นคนสวยทีเดียว ไอ้แจ็ครูปหล่อ นี่เห็นสาวๆ ก็แซวด้วยการพูดลอยๆว่า ‘มายืนคอยใครหรอครับคนสวย ดึกๆดื่นๆป่านนี้ไม่กลัวหรือ?’ เหมือนผู้หญิงคนนั้น เธอจะได้ยินแล้วหันหน้ามาเพียงเล็กน้อย ผมเลยจับเสื้อมันให้เดินไป และพูดบอกเธอว่า ขอโทษแทนน้องมันด้วยนะครับ  หางตาผมก็เห็นเหมือนปากเธอขยับ กำลังจะพูดอะไรสักอย่าง

แต่ผมก็ไม่ได้สนใจอะไร เลยหันกลับมาเพื่อจะเดินต่อ  แต่แล้วก็ต้องหยุดพร้อมกันทั้งสองคนเพราะมีเสียงผู้หญิงพูดกระซิบใส่หูว่า ‘ไม่เป็นไรค่ะพี่’ แจ็คหันหน้ามาถามผมว่า พี่ได้ยินเสียงพูดใส่หูไหม เมื่อกี้เสียงกระซิบใส่หูผมว่า ‘มึงเจอกูแน่คืนนี้!’ พวกผมพร้อมใจกันหันกลับไปดูที่ระเบียง ปรากฎว่าผู้หญิงที่ยืนอยู่ตรงระเบียงหายไปเสียแล้ว ไม่ได้คิดอะไร แต่ว่าเดินไป ทำไมถึงมีแต่ป้ายกระดาษติดหน้าห้องเกือบทุกห้องว่า ว่าง เดินมาจนจะถึงบันไดกลาง มีห้องว่างห้องหนึ่ง แต่หน้าต่างกระจกบานเกล็ดนี่หายไปห้าหกอันแล้ว เลยทำให้มองเห็นในห้องได้ชัด แม้มันจะมืดก็ตาม

หันไปมองลึกไปข้างในสุดน่าจะเป็นห้องครัว เห็นเงาดำที่ดำกว่าความมืดในห้อง รูปร่างคล้ายกับผู้หญิงผมยาว กำลังดิ้นชักกระตุก เพราะเธอกำลังผูกคอกับราวตากผ้าอยู่ ไอ้แจ็คมันก็มองตามผมเข้าไปในห้องนั้น มันยื่นหน้าไปตรงบานเกล็ดที่ว่างอยู่ เพ่งดู แล้วปรากฎว่ามีเงาดำโผล่มาตรงนั้นพอดี   ไอ้แจ็คตกใจถลา
มาถึงประตูห้องตรงข้าม หน้าตาเลิกลั่กถามผมว่า เห็นไหม ผมพยักหน้าให้ แต่แล้วประตูห้องที่แจ็คไปโดนก็เปิดออก กลายเป็นผู้ชายกลางคนมาถามว่าเป็นอะไร ผมเลยบอกว่าไม่มีอะไรครับ ห้องนี้มีอะไรไหมพี่ แปลกๆ แกยิ้ม บอกผีหรอ ไม่มีหรอกอยู่มาตั้งนานแล้วยังไม่เจอเลย ผมถามต่อว่าทำไมชั้นนี้ห้องว่างเยอะจัง แกก็ยิ้มแล้วบอกว่านั่นสินะ ทำไมห้องว่างเยอะจัง แล้วก็ปิดประตูเข้าห้องไปทันที พวกเราเดินต่อไปถึงห้องไอ้นัทและไอ้สำราญ เห็นเครื่องดื่มและกับแกล้มเพียบพร้อม รวมทั้งของต่างๆในห้องที่ถูกเก็บ เตรียมเคลื่อนย้ายในวันพรุ่งนี้แล้ว พวกเราพากันดื่มเหล้าและดูฟุตบอลจนหลับไปไม่รู้ตอนไหน ผมตื่นมาราวตีห้า มองดูในห้องไม่เห็นไอ้แจ็ค  คิดว่ามันไปเข้าห้องน้ำ เดินออกมาก็ไม่เห็น อ้าว มันหนีกลับบ้านก่อนหรอ ไม่มาช่วยขนของตอนเช้า สายตามองเห็นเงาดำๆเดินอยู่ตรงหน้าต่างบานเกล็ด ก็เลยคิดว่าน่าจะเป็นไอ้แจ็คออกไปสูบบุหรี่

ผมเดินไปเปิดประตูกลายเป็นพี่คนที่ไอ้แจ็คตกใจแล้วถอยไปชนประตูห้องพี่เขา แกเห็นผมแล้วก็ยิ้ม บอกว่า ไอ้น้อง เพื่อนเอ็งคนที่มาด้วยกันหน้าตาหล่อๆน่ะ  ผมถามว่ามีอะไรหรอครับ   แกบอกว่าพี่เห็นมันไปนอนแก้ผ้าเหลือแต่กางเกงในตัวเดียว ในห้องตรงข้ามพี่ว่ะ ผมก็ตกใจถามแกว่า มันไปได้ไงพี่ แกเลยบอกให้ผมไปดูกับแกสิ ผมเลยปิดประตูห้องไอ้นัทแล้วเดินตามแกไป พอไปถึงห้องนั้น มองเข้าไปก็ตกใจ เพราะไอ้เจ้าแจ็ค ถอดเสื้อผ้าเหลือแต่กางเกงในตัวเดียว นอนคลุกฝุ่นมอมแมมทีเดียว ผมเข้าไปปลุกมัน พอมันตื่นขึ้นมาเห็นผมมันก็ตกใจบอกว่า  ผมจะปล้ำมัน ผมโมโหเลยตบหน้าไปที แล้วบอกมึงอะมานี่ได้ไง มันเลยบอกว่า ผมออกมาสูบบุหรี่ตอนตีสี่ แล้วน้องผู้หญิงคนที่ผมแซวเมื่อตอนขึ้นมา ชวนไปห้องนะพี่  ใส่ชุดนอนสายเดี่ยวมาเลย ผมก็ไปกับน้องเขา ในห้องก็มีเตียงอะไรครบนะพี่ ทำไมผมมาอยู่นี่ได้  ขณะที่พวกเรากำลังคุยกัน  ก็ได้ยินเสียงคนเอาเล็บยาวๆกรีดกระจกบานเกล็ดห้องครัว แล้วมีเสียงผู้หญิงพูดขึ้นมาท่ามกลางความสลัวในห้องว่า ‘มึงกลัวกูหรอ!’

เท่านั้นล่ะครับ วิ่งออกมาจากห้องแทบไม่ทัน แต่ช็อครอบสองคือ ห้องตรงข้ามที่มีผู้ชายคนนั้นเปิดออกมา มีกระดาษแผ่นใหญ่ติดไว้เขียนว่า  ห้องว่าง  ก้มดูที่
ลูกบิด ฝุ่นจับกรังเลย ผมวิ่งตามไปจนถึงห้อง  ก็เจอพวกมันตื่นเปิดไฟหมดแล้ว  เรื่องมาเฉลยจากปากไอ้นัทว่า  ห้องนั้น เคยมีผู้หญิง อยู่จริงๆ แต่เป็นโรคซึมเศร้า แล้ววันหนึ่งผูกคอตายกับราวตากผ้าในห้องครัว แล้วหลังจากนั้นอีกสามวัน  ผู้ชายห้องตรงข้ามกันก็นอน ไหลตายในห้องอีก ส่วนที่เห็นว่าห้องว่างนั้นมันก็ว่างหมดทั้งชั้น เหลือห้องมันห้องเดียว ที่ไม่ย้ายเพราะรอเงินค่ามัดจำก่อน ซึ่งมันพึ่ง ได้เย็นวันเสาร์ เมื่อวานนี้เอง มันเลยชวนผมกับแจ็คมาช่วยขนของ แต่ไม่คิดว่าจะขึ้นมาบันไดทางนั้นไง เรื่องราวมีเท่านี้ครับ

เครดิต : คุณหาญ ใจสิงห์ จากสมาชิกกลุ่มTheHouse